ริสาหัวเราะเบาๆ หยิบชุดขึ้นมาแนบตัว มองเขาผ่านกระจก “คุณชอบให้คนอื่นมองขนาดนี้เชียวเหรอคะ” ภพก้าวมาโอบเอวเธอจากด้านหลัง ฝ่ามืออุ่นวางบนหน้าท้องแบนราบ จมูกลูบไหล่ที่เปิดโล่ง “ชอบสิ เมียสวยขนาดนี้ไม่ให้คนอวดคงเสียดายแย่” เขาจูบต้นคอเธอหนึ่งที ก่อนโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงจะสั่นรัวจนเขาต้องถอนตัว
ภพเหลือบมองชื่อบนจอแล้วถอนหายใจยาว “ประชุมด่วนที่ต่างจังหวัด เครื่องออกอีกชั่วโมงเดียว ผมต้องไปตอนนี้เลย” ริสายังไม่ทันได้เปลี่ยนชุด เขาก็คว้ากระเป๋าเดินทางใบเล็กที่เตรียมไว้อยู่แล้ว จูบแก้มเธอเร็วๆ “ไว้คืนอื่นนะที่รัก ชุดสวยมาก ใส่เก็บไว้ให้ผมเห็นก็ได้” ประตูห้องปิดสนิท เสียงลิฟต์ดังห่างออกไป เหลือริสาอยู่ลำพังในชุดที่สามีเลือกให้อวดคนทั้งเมือง
ลมเย็นจากเครื่องปรับปะทะหลังที่เปิดเปลือย เธอหมุนตัวช้าๆ มองภาพตัวเองอีกครั้ง ชายผ้าแหวกต้นขา ร่องหลังลึกจนเห็นแนวกระดูกสันหลัง หัวใจเต้นแรงจนหูอื้อ เพราะคนที่เธออยากให้เห็นชุดนี้จริงๆ ไม่ใช่คนที่เพิ่งเดินออกไปหยกๆ
เต้ยวัยยี่สิบเจ็ดเป็นคนดูแลการออกกำลังให้เธอมาเกือบปี หนุ่มหุ่นล่ำ กล้ามแขนแน่นทุกครั้งที่ยกของหนักให้เธอดูเป็นตัวอย่าง ช่วงหลังทั้งคู่แอบสบตากันนานขึ้น หัวเราะกับเรื่องเล็กๆ นานขึ้น วันก่อนตอนเขาจัดท่านั่งย่อเข่าให้เธอ ฝ่ามืออุ่นเกือบคลุมเอวเธอไว้ครู่หนึ่งก่อนจะรีบถอน ริสารู้ดีว่าตัวเองก็ไม่ได้ผลักมือนั้นออก
เธอหยิบโทรศัพท์ นิ้วสั่นนิดๆ ตอนพิมพ์ส่งไปว่า “วันนี้ว่างไหม อยากเจอ” คำตอบเด้งกลับมาเกือบทันที “เพิ่งเลิกจากสถานออกกำลังกาย ว่างทั้งคืนเลยครับ ริสาอยู่ไหน” เธอกัดริมฝีปากแล้วยิ้มกับจอ “ชุดที่สามีซื้อให้ยังอยู่บนตัวเลย เขาบินไปต่างจังหวัดแล้ว มาหาหนูที่ร้านเหล้าบนดาดฟ้าของโรงแรมเล็กหรูกลางเมืองได้ไหมคะ” ไม่กี่วินาทีเขาก็ตอบกลับ “ได้ครับ อีกครึ่งชั่วโมงถึง อย่าเพิ่งเปลี่ยนชุดนะ” ริสาอ่านข้อความซ้ำ แก้มร้อนผ่าว เธอรู้ตัวดีว่าคืนนี้เธอเป็นคนเลือกเองทั้งหัวใจ และจากคำตอบก็ชัดว่าเขาอยากเจอเธอไม่แพ้กัน เธอปัดน้ำหอมเพิ่มที่ข้อมือและร่องอก คว้ากระเป๋าใบเล็กแล้วลงไปเรียกรถ
ร้านบนดาดฟ้าเปิดโล่งรับลมเย็นยามหัวค่ำ ไฟเส้นสีอำพันส่องกระถางต้นไม้และแก้วบนโต๊ะหินอ่อน เต้ยมานั่งรอก่อน ในเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่พับแขนขึ้นเผยแขนกลมเกร็ง พอริสาก้าวออกมา เขาวางแก้วลงช้าๆ สายตาไต่จากข้อเท้าขึ้นมาตามร่องชุดด้านหลัง จนเขาต้องกลืนน้ำลายดังในลำคอ “สวยมากครับ” เต้ยลุกขึ้นดึงเก้าอี้ให้ เสียงต่ำลงกว่าทุกครั้งที่อยู่กันในห้องออกกำลัง “ผมนึกว่าเห็นชัดตอนริสาย่อเข่าอยู่ตรงหน้าแล้ว ที่นี่ยิ่งกว่าอีก”
ริสานั่งลง ผ้าบางไถลเปิดต้นขาด้านหนึ่ง “ก็คุณภพเลือกให้คนทั้งงานได้มองไงคะ แต่คนที่หนูอยากให้มอง กลับมานั่งตรงนี้” ทั้งคู่สั่งเหล้าผสมผลไม้เปรี้ยวหวานมาคนละแก้ว คุยเรื่องน่องที่เธอบ่นว่าตึงเมื่อเช้า เรื่องมื้อเย็นที่ไม่ได้ไป แล้วคำพูดก็ค่อยๆ เลื่อนจากเรื่องธรรมดาไปแตะเรื่องที่ทั้งคู่แอบคิดมานาน
เต้ยเอียงตัวเข้ามา แขนท่อนล่างวางบนโต๊ะใกล้ข้อมือเธอ “เมื่อกี้ตอนเห็นข้อความ ผมแทบไม่อยากเชื่อครับ ริสายอมให้ผมมาเจอแบบนี้จริงเหรอ” เธอสบตาเขาไม่วางสาย เสียงนิ่งและชัด “ยอมค่ะ หนูพิมพ์เอง หนูมาเอง ถ้าเต้ยไม่อยาก ก็บอกได้ตอนนี้เลยนะคะ”
เขาส่ายหัวยิ้มบาง “อยากมาตั้งแต่แรกที่เห็นริสาใส่ชุดรัดรูปยืนเหงื่อท่วมอยู่ตรงหน้า แค่ไม่กล้าชิงเปิดก่อนต่างหากครับ” นิ้วเขาแตะหลังมือเธอเบาๆ ริสาไม่ชักมือ กลับพลิกฝ่ามือขึ้นให้เขาวางทับ ลมบนดาดฟ้าพัดชายผมเธอมากระทบแก้มเขา กลิ่นน้ำหอมอบอุ่นปนเหงื่อจางๆ ที่ยังติดจากวันที่ขยับร่างกาย
พวกเขาจิบต่ออีกอึกสองอึก คำพูดเริ่มสั้นลง สายตาเริ่มค้าง เข่าของริสาโผล่จากชายผ้าไปแตะเข่าเขาใต้โต๊ะ เต้ยก้มมองแล้วหัวเราะในลำคอ “ถ้านั่งต่ออีกแก้ว ผมคงอดมือไม่อยู่กลางร้านแบบนี้หรอกครับ” ริสาเอียงหน้าเข้าไปใกล้ เสียงเบาแต่ไม่สั่น “งั้นขึ้นไปข้างบนไหมคะ โรงแรมนี้มีห้องชุดว่าง หนูถามพนักงานมาแล้วตอนขึ้นมา”
เต้ยมองเธอราวกับอยากได้คำยืนยันอีกครั้ง ริสายิ้มแล้วย้ำ “หนูอยากค่ะ ถ้าคุณอยากเหมือนกัน ก็ไปกัน” เขาตอบสั้นและหนัก “อยากครับ” แล้วลุกขึ้นวางเงินบนโต๊ะ เดินประกบเธอไปที่ลิฟต์ มือเขาไม่กุมแรง แค่วางบนเอวด้านที่ชุดเปิดหลัง อุ้งมือหยาบจากการยกของแตะผิวน้ำผึ้ง ริสาก็สั่นทั้งตัวตั้งแต่นั้น
พอประตูห้องชุดปิดสนิท เสียงเมืองด้านล่างหายไป เหลือเพียงเครื่องปรับอากาศกับลมหายใจสองคน ห้องกว้าง เตียงขาวผืนใหญ่หันเข้าหากระจกบานสูงที่สะท้อนไฟเมืองเป็นจุดระยิบ ริสายังไม่ทันวางกระเป๋า เต้ยก็หมุนตัวเธอเข้าหากระจก ยืนประกบจากด้านหลัง คราวนี้ฝ่ามือไม่หยุดอยู่แค่เอว “ดูตัวเองสิครับ” เขากระซิบที่ใบหู ริมฝีปากร้อนครูดติ่งหู “ชุดนี้เปิดให้เห็นหลังแบบนี้ ใครจะอดทนไหว” ริสามองภาพในกระจก ตัวเองแก้มแดง ปากเผยอ ชายหนุ่มล่ำอยู่ข้างหลังก้มลงจูบไหล่เธอช้าๆ แล้วลากปากขึ้นมาตามคอ เธอเอียงคอให้ มือหนึ่งยกขึ้นเกี่ยวท้ายทอยเขา “จูบหนูสิคะ”
เขาหมุนตัวเธอเข้าหาแล้วกดปากลงทับ จูบแรกไม่ได้เบามือ ริมฝีปากเปิดให้กันทันที ลิ้นแตะลิ้น รสเหล้าผลไม้ยังติดอยู่ทั้งคู่ เต้ยดูดปากล่างของเธอจนริสาครางในลำคอ มือเขาเลื่อนจากบ่าลงมากอบเต้านมผ่านผ้าบาง หัวนมตั้งชันจนผ้าครูดแล้วเธอสะดุ้งทั้งตัว
“ถอดได้เลยค่ะ” ริสาพูดหายใจไม่ทัน พลางดึงสายเดี่ยวลงจากไหล่เองข้างหนึ่ง เต้ยช่วยอีกข้าง ชุดหลุดลงมากองที่เอว เต้านมกลมแน่นผิวน้ำผึ้งโผล่พ้นผ้า หัวนมสีอมชมพูเข้มตั้งโด่ง เขาคว้าไว้ทั้งสองมือ บีบพอดีมือแล้วใช้นิ้วหัวแม่มือครูดยอดจนริสาเข่าอ่อน หลังพิงกระจกเย็นจัด ตัดกับปากร้อนที่กำลังอมหัวนมเธออยู่
“อืม… เต้ย” เสียงเธอแตก มือสอดเข้าผมสั้นของเขา “แรงได้อีกนิดค่ะ หนูรับไหว” เขาดูดแรงขึ้นตามที่เธอขอ ลิ้นตวัดหัวนมขณะอีกข้างถูกบีบระริก ริสาสะโพกขยับครูดต้นขาเขาเองโดยไม่รู้ตัว พอเขาคลายปาก เธอดึงชายเสื้อเขาออกจากกางเกง กระดุมหลุดทีละเม็ด แผงอกและหน้าท้องเป็นมัดชัดใต้ฝ่ามือเธอ
เธอก้มจูบลงตามร่องกล้ามเนื้อ แล้วคุกเข่าบนพรมหน้านุ่ม รูดกางเกงเขาลงช้าๆ ดึงผ้าในเขาออก ท่อนเอ็นใหญ่เด้งพ้นขอบผ้า ลำยาวเส้นเลือดขึ้นชัด หัวตุ่ยบวมชมพูเข้มมีน้ำใสเยิ้มที่รู ริสามองขึ้นสบตาเขาแล้วแลบลิ้นเลียน้ำนั้น ก่อนจะอ้าปากรับเข้าไปจนแก้มอุ่น
ความร้อนของเขาเต็มปากเธอ เธอเลียใต้ลำ ดูดหัวช้าๆ แล้วค่อยกลืนลึกลงจนจมูกแตะขนบางๆ เต้ยส่งเสียงต่ำในลำคอ มือวางบนท้ายทอยเธอแต่ไม่กด ปล่อยให้เธอตั้งจังหวะเอง น้ำลายเธอเคลือบลำเอ็นจนวับวาวทุกครั้งที่ถอนออกมาเลียจากโคนถึงปลาย
“พอครับ เดี๋ยวแตกคาปาก” เขาพูดเสียงแหบ พยุงเธอขึ้นมาจูบปากที่ยังเปียก แล้วพาเดินถอยไปที่เตียง ชุดที่ค้างเอวถูกดึงหลุดถึงข้อเท้า กางเกงในลูกไม้สีเนื้อบางถูกเขาขอด้วยสายตาก่อนใช้นิ้วเกี่ยวขอบ ริสาพยักหน้า เสียงแห้ง “ถอดเลยค่ะ หนูเปียกมาตั้งแต่บนดาดฟ้าแล้ว”
ผ้าหลุดออก ร่องรักของเธอแฉะวับ กลีบเนื้อชมพูบวม น้ำรักเยิ้มตามต้นขาด้านในนิดๆ เต้ยให้เธอนอนหงาย แยกเข่า แล้วก้มหน้าลงไป ลิ้นแบนเลียตลอดร่องครั้งหนึ่งยาวๆ ก่อนจะจีบเลียติ่งจิ๋มเหนือปากหีจนริสาตัวงอ มือกำผ้าปูจนยับ
“ตรงนั้นค่ะ… อย่าเพิ่งเปลี่ยนที่” เธอสะโพกยกหนีบหน้าเขา เต้ยอมติ่งจิ๋มนั้นดูดเป็นจังหวะ สองนิ้วสอดเข้าร่องอุ่นที่รัดแน่น งอนิ้วขึ้นหาจุดเสียวด้านใน ริสาขยับรับนิ้วเขา น้ำคาวไหลเคลือบข้อนิ้ว เสียงฉ่ำทุกครั้งที่เขาขยับเข้าออก
ไม่นานท้องน้อยเธอก็เกร็ง “จะถึงแล้วค่ะ เต้ย… อย่าหยุด” เขายังดูดและงอนิ้วต่อเนื่อง ริสาถึงจุดสุดยอดครั้งแรกบนปากเขา สะโพกกระตุก น้ำรักพุ่งชโลมคางเขา เธอร้องชื่อเขาขาดๆ หายๆ จนตัวคลายทรุดลงบนที่นอน หน้าอกสะอึกระริก
เต้ยคลานขึ้นมาจูบเธอ ให้เธอลิ้มรสตัวเองบนลิ้นเขา แล้วทรุดเข่าอยู่ระหว่างขา หัวท่อนเอ็นครูดปากหีที่ยังบวมและไว “เอาได้เลยนะครับ” เขาถามอีกครั้ง ริมฝีปากยังเปียกน้ำของเธอ ริสายกสะโพกรับ พร้อมตอบชัด “เอาเลยค่ะ หนูอยากให้เข้ามาทั้งลำ”
เขาดันช้า หัวตุ่ยฝืนปากอุ่นที่รัดแน่น แล้วค่อยๆ จมลงจนโคนชิดสะโพก ริสาอ้าปากค้าง ความแน่นนั้นลึกจนท้องน้อยตึงสุข เธอโอบขาขีดหลังเขา “ขยับได้แล้วค่ะ หนูรับไหว” เต้ยเริ่มส่งสะโพกจังหวะยาว ดึงออกจนเกือบหลุดแล้วพุ่งกลับเข้าสุดทุกที
เสียงเนื้อชนกันก้องในห้อง เต้านมเธอไหวตามแรง เขาคว้าไว้หนึ่งข้างดูดสลับกับจูบปาก ริสาขยับสะโพกสวนขึ้นทุกครั้งที่เขาลง เล็บจิกลงบนหลังล่ำจนเป็นรอยจาง “ลึกจัง… ชอบค่ะ แรงอีกนิด” เธอกระซิบปากแนบหูเขา
เต้ยจัดท่าใหม่ ช้อนเข่าเธอขึ้นพาดไหล่ แล้วกระแทกลึกจนหัวเตียงเยื้องเป็นจังหวะ ร่องรักเธอหุบรัดลำเอ็นทุกครั้งที่เขาถอน น้ำรักถูกตีเป็นฟองบางตามโคน ริสาถึงครั้งที่สองเร็วกว่าที่คิด ตัวสั่นทั้งตัว ปากหีบีบรัดเขาเป็นพักๆ “ถึงอีกแล้วค่ะ… อย่าเพิ่งออกนะ”
เขาขบฟันทนแรงรัดนั้น ชะลอจังหวะให้เธอสั่นจนคลาย เหงื่อหยดจากคางเขาลงบนอกเธอ ริสายังไม่ยอมให้จบ ดันอกเขาให้ลุกนั่งพิงหัวเตียง แล้วคร่อมขึ้นเอง มือจับโคนท่อนเอ็นนำหัวตุ่ยกลับเข้าร่อง ทรุดสะโพกลงจนนั่งชิดโคนอีกครั้ง “คราวนี้หนูเป็นคนขยับค่ะ”
ท่าขี่ของเธอไม่เร่งตั้งแต่แรก เธอบดวงช้า ให้ติ่งจิ๋มครูดกับท้องแข็งของเขาทุกครั้งที่กดลงสุด เต้ยจับเอวเธอช่วยยก นิ้วหัวแม่มือกดยอดติ่งนั้นเบาๆ ตามจังหวะ ริสาเงยหน้า ผมยาวไถ่หลัง เต้านมกระดอนตรงหน้าเขา เขาเชิดตัวขึ้นดูดหัวนมสลับซ้ายขวาโดยไม่ให้เธอหยุดโยก
“ดูในกระจกสิคะ” เธอหันคางไปทางบานกระจกที่สะท้อนภาพชัด ทั้งคู่เหงื่อโทรม เธอนั่งทับเขา หลังโค้ง เขากอดเอวไว้ ภาพนั้นทำให้ทั้งคู่ยิ่งร้อน เต้ยกระแทกสวนขึ้นจากด้านล่างแรงขึ้น เสียงครางของริสาดังไม่ปิดปากอีกต่อไป “หนูจะถึงอีกค่ะ พร้อมกันได้ไหม” เต้ยพยักหน้า กัดริมฝีปาก “ได้ครับ ขยับแรงได้เลย ผมใกล้แล้ว” ริสาเร่งสะโพกขึ้นลงถี่ มือยันอกเขา ปากหีรัดสุดตัวรอบลำเอ็นที่บวมเป่งถึงขีด เต้ยส่งสะโพกขึ้นครั้งสุดท้ายแล้วค้างไว้ในสุด น้ำรักอุ่นจัดพุ่งเป็นชุดเข้าไปในตัวเธอ
ริสาร้องพร้อมกัน ตัวเกร็ง น้ำของเธอชโลมโคนเขาจนเลอะท้องน้อยทั้งคู่ พวกเขาเกาะกันสั่นอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนเธอจะทรุดลงแนบอกเขา หายใจร้อนสวนกัน กลิ่นเหงื่อปนน้ำหอมอบอยู่ตามซอกคอ เต้ยลูบหลังเธอช้าๆ จูบขมับจนลมหายใจเธอค่อยยาวขึ้น
พักได้ไม่นาน เขายังแข็งอยู่ในตัวเธอ เต้ยพลิกเธอตะแคง ยกขาบนของเธอขึ้นแล้วสอดกลับเข้าไปจากด้านหลังช้าๆ ท่านี้ลึกคนละแบบ หัวท่อนเอ็นครูดจุดด้านในทุกครั้งที่เขาส่งสะโพกยาว มือหนึ่งล้วงมาคลึงหัวนม อีกมือลงไปวนที่ติ่งจิ๋มจนเธอตัวอ่อน
“ยังไหวไหมครับ” เขาถามริมใบหู ริสาเอามือทาบมือเขาที่กำลังคลึงอยู่ “ไหวค่ะ แบบนี้เสียวทั้งตัว อย่าเพิ่งเร็วนักนะคะ” เขาทำตาม กระแทกช้าและลึก น้ำทั้งคู่ที่ข้นเหนียวทำให้ทุกจังหวะลื่นไปหมด ริมฝีปากจูบต้นคอและบ่าที่เปิดโล่งแบบเดียวกับชุดเมื่อกี้
ริสาหันหน้ามาขอจูบ ลิ้นพันกันไปกับเสียงคราง ท้องน้อยเธอเริ่มเกร็งอีกครั้ง “มาด้วยกันอีกทีนะคะ” เธอกระซิบ เต้ยเร่งจังหวะขึ้นนิดหนึ่ง นิ้วกดติ่งจิ๋มถี่ตามแรงสะโพก ริสาถึงก่อน บีบรัดจนเขาทนไม่ไหว กระแทกสุดอีกสามครั้งแล้วปล่อยน้ำรักชุดใหม่เข้าไปให้เต็ม
เสียงครางของทั้งคู่กลบกันบนหมอน เหงื่อเยิ้มตามหลังเธอติดหน้าอกเขา คราวนี้ทั้งคู่หมดแรงจริงๆ เต้ยค่อยๆ ถอนออก น้ำรักข้นขาวไหลย้อยจากร่องเธอลงบนผ้าปู เขาดึงเธอมากอดไว้ ไม่วิ่งไปไหน จูบหน้าผาก แก้ม และปากช้าๆ จนลมหายใจทั้งคู่กลับมาเสมอ
“อาบน้ำด้วยกันไหมครับ” เขาชวนเสียงแหบ ริสาพยักหน้า อ่อนยิ้ม เขาอุ้มเธอเข้าห้องน้ำเพราะเข่าเธอยังสั่น ฝักบัวน้ำอุ่นราดลงบนผิวน้ำผึ้งและผิวเข้มของเขา สบู่ลูบตามหลัง เต้านม และต้นขา เขาล้างให้เธออย่างทะนุถนอม เธอก็ลูบสบู่ตามไหล่และท่อนเอ็นที่เริ่มอ่อนลงของเขา
กลางไอน้ำทั้งคู่หัวเราะเมื่อสบู่เข้าตา ก่อนจะจูบกันอีกครั้งใต้น้ำโดยไม่มีอะไรต้องเร่ง ออกจากห้องน้ำ ริสาเช็ดตัวด้วยผ้าขนหนูผืนใหญ่ แล้วค่อยๆ ใส่เสื้อชั้นในและชุดสายเดี่ยวกลับเข้าที่ ผมยังชื้นเล็กน้อยติดคอ เต้ยใส่เชิ้ตและกางเกง เดินมารูดหลังชุดให้เธอ นิ้วเขาแวะแตะผิวที่เมื่อครู่เขายังจูบอยู่
“ส่งลงไปที่ลานจอดรถนะครับ” เขาบอก “ไม่ให้กลับคนเดียว” ลิฟต์ลงมาเงียบ ทั้งคู่ยืนชิดกัน มือประสานกันหลวมๆ พอถึงลานจอด รถที่ริสาเรียกจอดรออยู่แล้วใต้แสงไฟเหลือง เต้ยเปิดประตูให้ แต่ก่อนเธอจะก้าวขึ้น เขาดึงเธอกลับมาหา จูบลาครั้งนั้นยาวจนริสาต้องยันอกเขาไว้ ปากเปิดให้ลิ้นเขาอีกครั้ง รสน้ำเปล่าหลังอาบยังจางอยู่ที่ลิ้น เขาดูดปากล่างของเธอช้าๆ มือวางที่เอวผ่านผ้าบาง ไม่อยากปล่อยเธอตรงนั้น “คืนนี้ดีมากค่ะ” เธอกระซิบเมื่อคลายจูบ หน้าผากชนกัน “หนูไม่เสียใจเลย”
“ผมก็ไม่เสียใจครับ” เต้ยตอบ สายตานุ่ม “พรุ่งนี้อยากเห็นริสาที่ห้องออกกำลังตามปกติ ถ้าอยากเจอแบบนี้อีก ก็ทักมาได้เสมอ ผมรออยู่” ริสาจูบมุมปากเขาอีกรอบสั้นๆ แล้วขึ้นรถ กระจกเลื่อนขึ้น เธอยกมือลา เต้ยยืนมองจนรถเลี้ยวออกจากซุ้ม ลมกลางคืนเย็นปะทะคอเสื้อที่ยังไม่ได้ติดกระดุมบนสุด เขายิ้มคนเดียวก่อนจะเดินกลับเข้าไปในโรงแรม หัวใจยังตุบตามจังหวะที่เมื่อครู่เธอขยับบนตัวเขา
กลับถึงห้องพักของตัวเอง ริสาถอดรองเท้าแล้วเดินไปหยุดหน้ากระจกบานเดิม ชุดสายเดี่ยวเว้าหลังยังอยู่บนตัว รอยจูบจางๆ ที่ไหล่ถูกแสงไฟจับได้แวบหนึ่ง เธอยิ้มกับภาพตัวเอง ร่างกายอิ่มเอม ร่องรักยังอุ่นระเรื่อจากการถูกเติมเต็มหลายครั้ง ต้นขาด้านในยังอ่อนยวบเวลาขยับก้าว
เธอวางกระเป๋า เปลี่ยนเป็นเสื้อนอนตัวบาง แล้วทรุดนั่งบนขอบเตียง ส่งข้อความสั้นๆ ไปหาเต้ยว่า “ถึงแล้วค่ะ ฝันดีนะ” คำตอบเด้งกลับมาว่า “ฝันดีครับ คนสวย ถึงห้องปลอดภัยแล้วผมโล่งใจ” ริสาวางโทรศัพท์คว่ำลง ดับไฟ แล้วนอนลงกับรอยยิ้มที่ยังไม่ยอมจาง นอกหน้าต่างเมืองยังไม่หลับ ไฟระยิบสะท้อนบนกระจกห้องแบบเดียวกับกระจกในห้องชุดเมื่อครู่ แต่คืนนี้ไม่มีอะไรค้างคาในใจเธออีกแล้ว มีเพียงความอบอุ่นที่ยังค้างตามผิวน้ำผึ้ง และความพอใจที่ยังอบอยู่ในตัวจนเปลือกตาหนัก ริสาหลับไปอย่างอิ่มเอมในคืนวันศุกร์ที่จบลงครบถ้วนด้วยน้ำมือของเธอเอง
