สวัสดีค่ะ เมย์เอง เมย์อยากขอบคุณทุกคนที่ยังเดินทางมากับเรื่องนี้ ไม่ได้แค่อ่านผ่านแล้วหายไป แต่ยังเขียนมาทัก ยังถามต่อ และบางคนก็ยังไม่ปักใจเชื่อว่าผู้หญิงที่ใส่ชุดทำงานดูเรียบร้อยคนหนึ่ง จะร้อนได้ขนาดที่เมย์เคยเล่าไว้ในบทนำของภาคแรก
เมย์ไม่ขอให้ใครเชื่อจากคำพูดค่ะ ขอแค่อยู่กับเมย์ต่ออีกหน่อย แล้วค่อยตัดสินเองว่าสิ่งที่เกิดหลังจากนั้น ร้อนเพียงเท่าที่เคยบอก หรือร้อนจนเมย์เองยังต้องหยุดหายใจทุกครั้งที่ย้อนไปนึก
เมย์ปีนี้ยี่สิบแปด ทำงานมาได้หลายปี และรู้จักตัวเองมากกว่าตอนที่เพิ่งเข้าออฟฟิศใหม่ๆ มาก ภาคที่แล้ว พี่ๆ ทั้งห้าคนในที่ทำงานค่อยๆ พาเมย์ข้ามเส้นที่เมย์ไม่คิดว่าตัวเองจะกล้าข้าม ไม่มีใครบังคับเมย์ค่ะ เมย์ยอมเอง เมย์อยากเอง พอได้รู้จักความร้อนของเรือนร่างจนติดใจ เมย์ก็รู้ว่าตัวเองไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป การได้ใกล้ชิดพวกเขาเป็นเพียงก้าวแรก ก้าวที่ยังถือว่าสุภาพ ถ้าเอามาวางข้างสิ่งที่เมย์เลือกทำหลังจากนั้น
เพราะความอยากของเมย์ไม่ได้หยุดอยู่แค่ห้องที่ไฟดับหลังเลิกงาน เมย์เคยยอมไปกับชายต่างชาติวัยทำงานคืนหนึ่ง จนรุ่งเช้าแทบไม่มีแรงเดินกลับห้อง เมย์เคยโหยหาลุงยามวัยใกล้เกษียณของบริษัท ในช่วงที่พี่ๆ ทั้งห้าติดภารกิจ จนต้องแอบไปหาเขาแทน เมย์เคยออกไปเป็นคู่กับพี่ตองในวงที่ผลัดกันแลกคู่กัน และที่กล้าที่สุด เมย์เคยเดินเข้าผับคนเดียว แล้วยอมให้หนุ่มวัยทำงานที่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่ชั่วโมง พาเมย์กลับไปกับเขา
เมย์สัญญาว่าจะเล่าให้ครบ ไม่เก็บตอนไหนไว้ และเรื่องที่กำลังจะเล่านี้คือช่วงที่เมย์ร้อนที่สุดในชีวิต มันเป็นจุดสูงสุดของความกล้า และในขณะเดียวกัน มันก็เป็นจุดที่ชีวิตคู่ของเมย์เดินมาถึงทางแยกซึ่งไม่มีวันย้อนกลับ
วันนั้นเมย์หลับไปตั้งแต่รถออกจากเมือง เสียงเครื่องยนต์กล่อมจนเปลือกตาหนัก กว่าจะรู้สึกตัวก็เพราะเสียงทุ้มต่ำเรียกชื่อเมย์แผ่วๆ ข้างหู
“ถึงแล้วครับ น้องเมย์”
พี่ชาติเป็นคนขับ วัยสี่สิบ ไหล่กว้าง ผิวแทนจากแดด และมีรอยยิ้มติดมุมปากทุกครั้งที่เหลือบมองเมย์ เมย์ลืมตาช้าๆ แสงบ่ายเล็ดลอดกระจก ลมทะเลพัดเข้ามาจางๆ พร้อมกลิ่นเค็ม
“อืม… ถึงแล้วเหรอคะพี่ชาติ”
“ครับ ถึงแล้ว” เขาตอบสั้น แต่สายตายังอยู่ที่เมย์นานกว่าคำพูด
เมย์หันไปนอกหน้าต่าง บ้านพักตากอากาศสีขาวตั้งอยู่ไม่ไกลจากหาด ไม่ใหญ่โตนัก แต่มีระเบียงยื่นออกไปรับลม แนวสนโค้งตามชายหาด และทะเลสีเทาอมฟ้าในแสงตอนบ่าย เมย์รู้ทันทีว่านี่คือที่พักของทริปสี่วันนี้
ถ้าใครสงสัยว่าเมย์มาอยู่ชายทะเลกับพี่ชาติได้อย่างไร ความจริงก็ไม่ได้ซับซ้อนค่ะ ประมาณสองสัปดาห์ก่อนวันหยุดยาว เขาชวนเมย์ไปกับกลุ่มคนที่เมย์รู้จักดี สี่วันสามคืน ทะเล และบ้านหลังเดียว เมย์ตอบตกลงแทบไม่ทันคิด พอรู้ว่าแฟนติดงานทั้งสัปดาห์ ไม่มีทางกลับมาช่วงหยุดนี้ ทุกอย่างก็ดูลงตัวจนเมย์ไม่ต้องหาเหตุผลเพิ่ม
แต่เมย์จะไม่แกล้งทำเป็นว่าตัวเองมาเพื่อดูพระอาทิตย์ตกอย่างเดียว คนที่ตามเรื่องเมย์มาถึงตรงนี้คงเดาได้ไม่ยาก เมย์ขึ้นรถคันนี้พร้อมความหวังอีกอย่าง ที่ร้อนและชัดกว่าบรรยากาศวันหยุดมากนัก
พี่ชาติลงจากรถก่อน ยืนมองลานจอดที่ยังว่าง แล้วพูดเบาๆ “ท่าทางเราจะมากันเป็นคู่แรกนะครับ”
เมย์ก้าวลงมายืน ลมยกชายกระโปรงบางๆ “อีกนานไหมคะ กว่าพี่เจ๋งกับพวกพี่จะมา”
“อีกสักพักครับ ไม่ก็ดึกตอนเย็น”
เมย์เดินสำรวจรอบบ้านช้าๆ ฝ่ามือลูบราวระเบียงไม้ที่ยังอุ่นจากแดด แล้วถอนใจดังพอให้เขาได้ยิน “ขนาดนั้นเลยเหรอคะ แย่จัง ถ้าพวกพี่มาเร็วกว่านี้สักหน่อยก็คงดี”
พี่ชาติชำเลืองมอง รอยยิ้มที่มุมปากลึกขึ้น เขาจับความหมายที่ซ่อนอยู่ในประโยคนั้นได้ทันที “ถ้าพวกนั้นมาเร็ว น้องเมย์จะทำอะไรหรือครับ”
เมย์ชะงัก ลมทะเลปัดผมดำยาวมาที่แก้ม เมย์หันมาหาเขา แก้มร้อนทั้งที่แดดไม่ได้แรงขนาดนั้น “เมย์ว่าพี่ชาติน่าจะรู้ดีนะคะ ว่าเมย์ต้องการอะไร”
เขาหัวเราะในลำคอ ไม่ดัง แต่อบอุ่น “ถ้างั้นก็ไม่ต้องรอพวกเขาหรอกครับ ลำพังพี่คนเดียว ก็น่าจะทำให้น้องเมย์อิ่มได้”
ประโยคนั้นทำให้ท้องน้อยของเมย์ตึงขึ้น เมย์ยิ้ม ทั้งเขินทั้งอยากยั่ว “พี่ชาติพูดอย่างนี้ เมย์ชักอยากรู้แล้วสิคะ ว่าครั้งนี้พี่จะทำให้เมย์อิ่มได้จริงไหม เพราะเมย์หิวกว่าทุกครั้งนะ”
สองสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาติดประชุมรัดตัว เมย์เลยไม่ได้ใกล้ชิดเขาเลย ทั้งที่ร่างกายยังจำน้ำหนักมือเขา และจังหวะลมหายใจตอนเขาซบใกล้คอ ได้แม่นเกินไป
“ได้หรือไม่ได้ มีทางเดียวที่จะรู้ครับ” พี่ชาติก้าวเข้ามาใกล้จนเมย์ได้กลิ่นโคโลญจางๆ ปนเหงื่อสะอาด “น้องเมย์สนใจจะพิสูจน์ไหม”
เมย์ไม่ได้ตอบเป็นคำ เมย์มองตาเขา แล้วพยักหน้าครั้งเดียว ช้าๆ
รอยยิ้มของเขากว้างขึ้น เขาวางกระเป๋าใบเล็กของเมย์ไว้ที่ระเบียง แล้วจูงมือเมย์เข้าบ้าน ประตูไม้เลื่อนเปิดออก กลิ่นห้องที่ปิดมานานปนกับกลิ่นผ้าม่านและเกลือทะเล พอข้ามธรณีประตูได้ไม่กี่ก้าว เขาก็หันมาโอบเอวเมย์ แล้วก้มลงจูบ
เมย์ไม่ได้ผละ เมย์อ้าปากรับเขา ลิ้นแตะลิ้นช้าๆ ครั้งแรกเหมือนทักทาย ครั้งต่อมาลึกและหิวกว่า มือเมย์ยันอกเขาก่อนจะเลื่อนขึ้นไปเกี่ยวคอ
เมื่อริมฝีปากเขาผละออก เมย์ยังหายใจไม่ทัน “จะทำกันตรงนี้เลยเหรอคะ”
“ถ้าพี่บอกว่าใช่ล่ะครับ” เขาตอบ แล้วซบปากลงที่ซอกคอ จูบยาวหนึ่งครั้ง ก่อนใช้ปลายฟันแตะผิวบางตรงนั้นเบาจนเมย์สั่น
“แล้วถ้าเมย์บอกว่าไม่ล่ะคะ” เมย์เอียงคอหนีเพียงครึ่งหนึ่ง โดยไม่ได้ตั้งใจจะหนีจริง “ทำตรงนี้เมย์รู้สึกแปลกๆ ขอเข้าไปข้างในอีกนิดได้ไหมคะ”
เขาหัวเราะเสียงต่ำ แล้วยอมเดินลึกเข้าไปอีกเพียงไม่กี่ก้าว ก็ถึงโซฟาตัวยาวในห้องรับแขก ม่านหนาปิดอยู่แล้ว แสงที่ลอดเข้ามาเหลือเพียงเส้นบางตามรอยพับผ้า
“งั้นตรงนี้ละกันนะครับ”
เมย์มองจากประตูมาถึงโซฟา แล้วอดบ่นไม่ได้ “ก็ไม่ได้ต่างจากเมื่อกี้สักเท่าไรเลยนะคะ”
แต่สายตาเมย์ไปหยุดที่ม่านซึ่งปิดมิด ห้องกว้างพอจะล้มตัวลงได้ และพอคิดถึงภาพพวกพี่เดินเข้ามาแล้วเจอเมย์กับพี่ชาติตรงนี้ แก้มก็ร้อนขึ้นอีก “แต่ได้ค่ะ ตรงนี้ก็ได้ มาสนุกกันตรงนี้เลย เอาให้พวกพี่เปิดประตูมาแล้วตกใจกันไปเลย”
“ได้ครับ” แขนเขาโอบหลังเมย์ไว้ “เอาให้ตกใจจนลืมคำที่จะพูด”
เมย์ยกแขนคล้องคอเขาเอง ครั้งนี้จูบไม่เหมือนจูบที่ประตู มันช้า ลึก และตั้งใจ ลิ้นของเขาไล่ตามลิ้นเมย์ ดูดเบาๆ จนเสียงหายใจของทั้งคู่ปนกัน นอกม่านยังเป็นบ่ายที่สว่างอยู่ แต่ในห้องนี้เวลาเหมือนถูกลากให้ช้าลง
ระหว่างจูบนั้น เมย์นึกถึงข้อความสั้นที่แฟนส่งมาเมื่อเช้า บอกว่าประชุมยาว ให้เที่ยวให้สนุก แล้วเมย์ก็ผลักความคิดนั้นออกไปจนสุดขอบห้อง เพราะตอนนี้เมย์อยากอยู่กับปากที่กำลังจูบเมย์อยู่จริงๆ มากกว่า
เขาพาเมย์นั่งลงบนโซฟาโดยไม่ปล่อยปาก มือหนึ่งควานหารีโมตบนโต๊ะเตี้ย กดแอร์จนได้ยินเสียงเครื่องเริ่มทำงาน ลมเย็นแตะไหล่เมย์ ตัดกับความร้อนของปากเขา แล้วเขาก็จูบต่อทันที
คราวนี้มือไม่ได้หยุดที่เอว เขาดึงชายเสื้อบางของเมย์ขึ้นช้าๆ เมย์ยกแขนให้ เสื้อหลุดไปกองที่พนักโซฟา เมย์ดึงเสื้อเขาบ้าง กระดุมหลุดทีละเม็ด ฝ่ามือได้สัมผัสหน้าอกที่อบอุ่นและกล้ามเนื้อกระชับของชายวัยสี่สิบคนนี้ เมื่อเสื้อเขาหลุด เมย์เหลือเพียงยกทรงลูกไม้สีครีมตะขอด้านหน้า
พี่ชาติถอนจูบ หายใจแรง สายตาตกค้างที่เนินอก “สวยมากครับ” เขาพูดเบา แล้วใช้สองนิ้วปลดตะขอ
ผ้าลูกไม้คลายตัว เต้าทั้งสองโผล่พ้นผ้า ยอดอกตึงเพราะลมเย็นและเพราะสายตาเขา เมย์สูดหายใจเข้าแรงโดยไม่รู้ตัว
“ขอพี่ลิ้มหน่อยนะครับ” เขาขอตรงๆ น้ำเสียงทุ้ม แต่ไม่เร่ง
เมย์ร้อนจนถึงใบหู แล้วพยักหน้า “อือ… ค่ะ”
ปากเขาปิดลงบนยอดอกข้างขวา ลิ้นร้อนชุบเป็นวงกลมช้าๆ ก่อนดูดลึกขึ้นเป็นจังหวะ เมย์สะดุ้งทั้งตัว นิ้วกำไหล่เขา “พี่ชาติ… หิวขนาดนี้เลยเหรอคะ ดูดแรงจัง”
เขาดูดอีกครั้งจนเมย์ครางหลุด แล้วแหงนขึ้นมายิ้ม “ก็น้องเมย์ปล่อยให้พี่หิวมาเกือบสองอาทิตย์ไม่ใช่เหรอครับ”
“เมย์ไม่ได้ปล่อยสักหน่อย” เมย์หัวเราะทั้งที่เสียงยังสั่น “พี่ติดประชุมเองต่างหาก”
“พี่ไม่สนแล้วครับ” เขาจูบยอดอกอีกข้าง คราวนี้ใช้ฟันแตะเบาจนเมย์แอ่นหลัง “วันนี้พี่ขอทานให้เต็มที่”
เมย์ลูบผมเขา ยิ้มทั้งที่น้ำตาเสียวขังอยู่ขอบตา “ได้ค่ะ ทานให้เต็มที่เลย วันนี้เมย์ยอมให้พี่ลิ้มได้ทั้งตัว ไม่ได้มีแค่นี้”
เขาได้ยินประโยคนั้นชัด และลงมือกับมันอย่างตั้งใจ ปากยังอยู่ที่อก ขณะมือเลื่อนกระโปรงขึ้นสะโพก เมย์ยกตัวให้เขาถอด ผ้าชั้นในเส้นบางตามลงไปกองกับเสื้อ บัดนี้เมย์ไม่เหลืออะไรติดกาย นอกจากสร้อยเส้นเล็กที่คอ และเหงื่อบางที่เริ่มผุดตามร่องอก
ความเย็นของแอร์ไล่ลงตามผิวที่ไม่มีผ้าปกปิด เมย์รู้สึกตัวเองเปิดทั้งร่างต่อสายตาเขา และแทนที่จะอยากปิด เมย์กลับอยากให้เขาเห็นมากกว่านี้ อยากให้เขาจำบ่ายนี้ได้ แม้ทั้งคู่จะเคยมีกันมาหลายครั้งแล้ว
พี่ชาติให้เมย์เอนพิงพนักโซฟา แล้วทรุดเข่าลงระหว่างขา เขาจูบจากหน้าท้องลงไปช้าๆ จูบหนึ่งที่สะดือ จูบหนึ่งที่เนินเรียบ แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือแยกกลีบอันอ่อนนุ่มของเมย์อย่างนุ่มนวล
ลิ้นแรกที่แตะตรงนั้นทำให้เมย์ร้องชื่อเขาออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ “พี่ชาติ…!”
เขาเลียช้าและยาว จากด้านล่างขึ้นถึงปุ่มเล็กที่บวมรับเขา แล้ววนปลายลิ้นอยู่ตรงนั้นจนเมย์กำผ้าโซฟา ขาทั้งสองสั่นและไม่ได้หุบ เขาประคองสะโพกเมย์ไว้เบาๆ เมื่อเมย์แอ่นหนีความเสียวที่มากเกินไป
“พี่ชาติค่ะ” เสียงเมย์แตกเป็นคำ “เมย์พร้อมแล้ว เมย์อยากให้พี่เข้ามาตอนนี้เลย”
เขาเงยหน้าขึ้นเพียงครู่เดียว ปากยังเปียกจากเมย์ สายตาเข้ม “อีกเดี๋ยวนะครับ พี่ยังไม่หนำใจ”
แล้วเขาก้มลงอีก คราวนี้ลิ้นไม่ได้เลียเพียงผิว เขาดันปลายลิ้นเข้าไปในเมย์ ควานช้าๆ สลับกับดูดปุ่มเสียวเป็นจังหวะที่ถี่ขึ้น เมย์หมดคำที่จะยั่ว เหลือแต่เสียงครางที่กลั้นไม่อยู่ สะโพกขยับรับปากเขาเอง จนคลื่นหนึ่งยกจากท้องน้อยแล้วแตกกระจายทั้งตัว
เมย์หลุดถึงที่สุดคาปากเขา ขาเกร็ง นิ้วเท้าจิกเบาะ เสียงที่หลุดจากคอแทบไม่เป็นคำ พอคลื่นนั้นผ่านไป เมย์ทรุดลงกับโซฟา หน้าท้องกระเพื่อม ตาปรือ ความว่างสองสัปดาห์ถูกเติมในคราวเดียว จนร่างกายยังตามไม่ทัน
พี่ชาติเช็ดมุมปากด้วยหลังมือ แล้วยิ้มมองเมย์ที่ยังหายใจไม่เป็นสัดส่วน “แค่ให้พี่เลียจนเสร็จครั้งเดียว จะหมดแรงแล้วเหรอครับ”
เมย์ชำเลืองมองเขา ยังตอบไม่ทัน เขาก็ลุกขึ้นปลดเข็มขัด กางเกงหลุดลงถึงข้อเท้า ท่อนร้อนที่เมย์คุ้นเคยดีก็ชูอยู่ตรงหน้า ยาว หนัก และชัดกว่าความทรงจำที่เมย์เก็บไว้คนเดียวทั้งสองสัปดาห์
เมย์ยิ้มทั้งที่แก้มยังแดง สายตาเลื่อนจากลำตัวเขาขึ้นไปที่ใบหน้า เขาไม่ได้สั่ง เพียงเงยคางเล็กน้อย เป็นนัยที่ทั้งคู่เคยใช้กันมา
เมย์เข้าใจ เมย์ขยับตัวลงจากพนักโซฟา คุกเข่าบนพรมบางตรงหน้าเขา มือทั้งสองวางที่ต้นขาที่ยังอุ่น
“ให้เมย์ดูดใช่ไหมคะ” เมย์เงยหน้ามองเขา เสียงเบา แต่ชัด “ได้ค่ะ”
เมย์จูบที่โคนก่อนหนึ่งครั้ง ช้าเหมือนตอบแทนจังหวะที่เขาเพิ่งทำให้เมย์ละลาย แล้วจึงอ้าปากรับเขาเข้าไป ลิ้นรองใต้ความอุ่นนั้น ดูดตื้นๆ ในจังหวะแรก เพียงพอให้ได้ยินลมหายใจของพี่ชาติเปลี่ยนไปทันที เสียงแอร์กลบเสียงทะเลไว้บางๆ เมย์หลับตาลง และรู้ว่าบ่ายนี้เพิ่งเริ่มต้น
ฉันจะเปิดต้นฉบับที่จบตรงย่อหน้านั้นก่อน เพื่อให้บทต่อเนื่องไปในสำนวนและเหตุการณ์เดิม แล้วเขียนไคลแมกซ์กับบทสรุปให้จบในตัว.สำนวนตอนต้นเป็นภาษาเรียบและเน้นความรู้สึก ฉันจะเขียนต่อจากจังหวะนั้นให้ครบเหตุการณ์ของตอนที่ 2 จนถึงไคลแมกซ์และปิดเรื่องในตัว.ความยาวเกินกรอบที่กำหนด ฉันจะคงเหตุการณ์เดิมไว้ แล้วร่นบทให้กระชับขึ้นโดยไม่ตัดไคลแมกซ์กับตอนจบ.
จังหวะถัดมาเธอไม่ได้เร่ง เมย์ปล่อยให้ปลายลิ้นลากช้าจากใต้ลำขึ้นไปจรดปลาย แล้วหุบปากลงอีกครั้งให้ลึกกว่าครั้งแรกนิดหนึ่ง เสียงลมหายใจของพี่ชาติขาดช่วงตรงที่เธอกลืนความอุ่นนั้นไว้จนสุดที่เธอรับไหว ฝ่ามือของเขาวางที่ท้ายทอย ไม่กด แค่ประคอง ราวกับกลัวว่าถ้าปล่อยมือ เธอจะละลายหายไปกับเสียงทะเลที่อู้อยู่นอกกระจก
เมย์เงยหน้าเพียงพอจะสบตาเขา เส้นบางๆ พาดระหว่างริมฝีปากกับลำที่ชุ่ม เธอไม่ได้ยิ้มกว้าง แค่ปลายปากยกนิดหนึ่ง “พี่ขา” เสียงเธอแหบ “เมย์ยังอยากให้พี่อยู่ข้างในอีกนิด ก่อนที่ทุกคนจะเข้ามา”
พี่ชาติหัวเราะในลำคอ ต่ำและสั้น แล้วดึงเธอขึ้นมาจูบ รสของตัวเขาเองปนเกลือจางๆ ที่ขมับเธอ เขาจะพลิกให้เมย์อยู่ใต้ แล้วเปลี่ยนใจกลางทาง เพราะเธอกอดคอเขาไว้ไม่ยอมนอนหงาย เธอปีนขึ้นคร่อม หันหลังให้หน้าต่างทะเล นั่งทาบลำอุ่นนั้นกับร่องที่ยังเปียกจากการที่เขาเลียเธอจนละลาย
“เข้ามาได้เลยนะคะ” เธอกระซิบ แล้วกดสะโพกลงเอง ช้า แต่ไม่หยุด จนเขามิดในตัวเธอ เสียงที่หลุดจากคอเมย์เหมือนลมหายใจที่ลืมวิธีย้อนกลับเข้าปอด ความแน่นนั้นคุ้น และเพราะคุ้น เธอถึงขยับได้ทันที ยก แล้วกด แล้วบดเป็นวงเล็กๆ
พี่ชาติจับเอวเธอไว้ เขาไม่ได้สั่งจังหวะ เขาตามเธอ ทุกครั้งที่เธอทรุดลง เขายกขึ้นรับนิดหนึ่งพอให้ปลายแตะจุดที่เมื่อกี้เขารู้จักด้วยลิ้น เมย์ก้มหน้า ผมดำยาวปรกแก้ม หน้าอกสะเทือนตามจังหวะ แสงบ่ายลอดม่านบางจนผิวเธอเป็นสีน้ำผึ้ง ส่วนเสียงแอร์ยังกลบคลื่นไว้ได้แค่ชั้นเดียว
เธอรู้ว่าเขาใกล้แล้วตั้งแต่ลมหายใจถี่ขึ้น และนิ้วที่เอวเธอกดแน่นกว่าเดิม เมย์โน้มตัวลงนอนคว่ำบนอกเขา ยังคร่อมอยู่ ยังขยับสั้นๆ ลึกๆ ริมฝีปากจรดไหล่เขา “อยู่ในเมย์นะคะ เมย์รับไหว”
พี่ชาติกระแทกขึ้นสามจังหวะสุดท้าย ช้าแต่หนัก แล้วค้างไว้ ความอุ่นแผ่ในท้องน้อยจนเธอขมิบโดยไม่ตั้งใจ เธอสั่นอยู่บนตัวเขา ก้นยังเงยเล็กน้อยเพราะเขายังไม่ถอน หยาดหนึ่งไหลตามรอยบรรจบลงมาที่โคน เธอหายใจแรงจนหัวเราะออกมาเบาๆ ทั้งที่ตายังไม่ลืม
พี่เลิฟเคาะวงกบกระจกแค่ทีเดียว “เข้าได้หรือยัง” บานเลื่อนเปิด ลมทะเลพัดม่านขึ้นครั้งหนึ่ง แล้วพี่เจ๋ง พี่ตอง พี่รอยก็ตามเข้ามา คนละผ้าขนหนูคาดเอว ผมยังชื้นจากการเดินเลียบหาดตอนเมย์ขออยู่กับพี่ชาติก่อน ทุกคนหยุดตรงปลายเตียง เมื่อเห็นเธอนอนคว่ำคร่อมหัวหน้า หลังโก่ง ผิววับจากเหงื่อ และร่องที่ยังหุบเขาไว้
เมย์หันแก้มมาบนอกพี่ชาติ ยิ้มหวานอย่างที่ห้องประชุมไม่เคยได้เห็น “เมย์พร้อมแล้วค่ะ เข้ามาได้เลยค่ะ เมย์ยังอยากได้ต่อ”
พี่เลิฟเดินเข้ามาใกล้ สายตาไม่ละจากช่วงล่างของเธอ “น้องเมย์พร้อม แต่พวกพี่ยังไม่พร้อมเท่าไรนะ มาดูแลพวกพี่ก่อน”
พี่เจ๋งหัวเราะ ผ้าขนหนูหลุดอยู่ในมือ ของเขาก็ตั้งมาตั้งแต่ยังยืนอยู่นอกกระจก “ใช่ ดูแลให้ก่อน แล้วเดี๋ยวพวกพี่จัดให้สมกับที่หนูรอ”
เมย์หรี่ตา น้อยใจจริงครึ่งหนึ่ง แกล้งอีกครึ่ง เธออยากให้ใครสักคนเข้าแทนที่ความอุ่นที่ยังค้างอยู่ในตัว ไม่อยากลุกไปเริ่มใหม่กับปาก แต่เมื่อเหลือบไปมองอีกสองคน เธอก็ยังเผื่อใจ “พี่ตองกับพี่รอยล่ะคะ จะเข้ามาก่อนไหม”
พี่รอยยักไหล่ยิ้ม “ฟังพี่เลิฟก่อนก็ได้มั้ง” พี่ตองพยักหน้าตาม ไม่มีใครแตกแถว เมย์ถอนหายใจดังฟังชัด แล้วยกตัวขึ้นช้าๆ จนพี่ชาติหลุดจากเธอ ความว่างทำให้เธอสะดุ้ง น้ำอุ่นไหลตามต้นขาด้านในลงบนท้องเขา “ก็ได้ค่ะ จะทำให้ก่อนก็ได้ แต่ทำให้แล้วต้องอยู่กับเมย์นะ ถ้าหลบหลังเสร็จ เมย์งอนจริงๆ”
เสียงหัวเราะต่ำๆ รอบเตียงเป็นเสียงของคนที่รับเงื่อนไขนั้นได้ถนัด พี่ชาติลูบหลังเธอครั้งหนึ่ง แล้วสบตาเธอสั้นๆ เมย์ก้มจูบมุมปากเขาแทนคำตอบ ก่อนคลานลงจากเตียง เข่าแตะพรมนุ่ม และนั่งอยู่กลางวงของทั้งสี่คน
พี่รอยยกคางเธอขึ้นด้วยปลายนิ้ว “ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวจัดให้จนหนูลุกจากเตียงไม่ไหว” พี่เจ๋งขยับเข้ามา ของเขาสะบัดแตะแก้มเธอเบาๆ “ขนาดนี้ เดี๋ยวคลานอยู่บนที่นอนพอดี”
ท้องน้อยเมย์กระตุก เธอเงยหน้า น้ำเสียงเรียบ “เดี๋ยวก็รู้ค่ะ ว่าใครลุกไม่ขึ้น” แล้วเอื้อมมือจับพี่เลิฟกับพี่เจ๋งไว้ อุ่น หนัก ชีพจรเต้นที่ฝ่ามือ ก่อนหันไปรับพี่ตองเข้าปาก เพราะเขาอยู่ตรงหน้าและลมหายใจเขาหลุดตั้งแต่เธอยังไม่ได้แตะ
เมย์ดูดช้าในสองจังหวะแรก ลิ้นรองใต้ความอุ่นแบบเดียวกับที่เธอทำให้พี่ชาติ แล้วลึกขึ้นเมื่อได้ยินเขาคราง มือที่เหลือไม่หยุด สลับจากคนหนึ่งไปอีกคน ฝ่ามือลื่นด้วยน้ำที่ปลายของพวกเขา วนไปอย่างคนที่ตั้งใจจะไม่ให้ใครอยู่นอกวง พี่เลิฟครางต่ำ พี่เจ๋งสบถเบาๆ ทุกครั้งที่นิ้วเธอบีบที่โคน พี่รอยกระตุกสะโพกทุกครั้งที่เธอหมุนข้อมือ
พี่ตองรับไม่ไหวก่อนใคร “เบาหน่อยสิครับน้องเมย์ ดูดแรงอย่างงี้เดี๋ยวพี่แตกก่อน” เมย์ผละออกเพียงพอจะพูด ริมฝีปากยังแตะเขา “แต่เมย์อยากให้แตกนี่คะ เพราะเมย์หิว” แล้วเธอก้มลงอีก ลิ้นตวัดใต้ปลาย ปากหุบแน่น มือประคองโคนไว้ไม่ให้หนี
เมื่อไหล่เขาเกร็ง เธอก็รับไว้ทั้งหมด อุ่น เค็มจัด เป็นชุดสั้นๆ ที่เธอกลืนตามโดยไม่ชะงัก หยดหนึ่งเล็ดที่มุมปาก เธอเช็ดด้วยปลายนิ้วแล้วเลีย “อร่อยดีนะคะ น้ำพี่ตอง” พี่ตองถอยไปนั่งขอบเตียง หน้าแดง ของเขาอ่อนลงจนตัวเขาเองยังหัวเราะ พี่ชาติซึ่งเอนอยู่หัวเตียงส่ายหน้ายิ้ม อย่างคนที่รู้ว่าเธอชอบตัดกำลังคนที่ใจอ่อนก่อน
พี่รอยขยับเข้ามาแทน ลำของเขาแตะแก้มเธอ “อิ่มหรือยังครับ” เมย์เลียผ่านปลายเขาหนึ่งที ลากเสียง “ไม่รู้สิคะ อิ่มหรือยัง” แล้วเธอดูแลสามคนที่เหลือต่อโดยไม่เร่งให้ใครแตก เลีย จูบตามเส้นที่เต้นใต้ผิว ดูดตื้นแค่พอให้ลมหายใจเปลี่ยน พี่เลิฟครางติดกัน พี่เจ๋งกลั้นฟัน พี่รอยหัวเราะทั้งที่สะโพกกระตุกทุกครั้งที่ลิ้นเธอจิ้มที่รูปลาย
ครู่ใหญ่ต่อมา ความว่างระหว่างขาของเธอกระชั้นกว่าความอยากในปาก เมย์ลุกขึ้นเอง เดินไปที่โซฟาตัวเตี้ยหน้าหน้าต่าง นั่งอ้าเข่าโดยไม่ปิด แสงบ่ายตกตรงร่องที่ยังบวมและมันวาว “เมย์หิวจริงๆ ค่ะ แต่ไม่ใช่หิวที่ปาก เป็นตรงนี้ต่างหาก ช่วยป้อนให้หน่อยได้ไหมคะ”
พี่เลิฟชวนเป่ายิ้งฉุบทั้งที่ของทุกคนยังตั้ง พวกเขาเป่ากันสั้นๆ เสียงหัวเราะปนเสียงฝ่ามือ พี่รอยได้ไปก่อน คนอื่นยอมถอย เขาคุกเข่าหน้าระหว่างขาเธอ แบะเข่าเมย์ออกอีกนิด แล้วตบปลายลำกับเนินนุ่มของเธอสองสามที เสียงเปียกเบาๆ ดังกว่าแอร์
เมย์จ้องสิ่งนั้น อกขึ้นลงแรง “เอาเลยค่ะ ไม่ต้องเกรงใจ เอาให้เต็มเลยค่ะ” เขาจ่อที่ปากร่องซึ่งเปิดรอ แล้วดันเข้าครั้งเดียวจนมิด เมย์แอ่นคอ เสียงหลุดยาวเพราะความเต็มนั้นต่างจากพี่ชาติ ผนังในตัวเธอบีบรัดเองราวกับกำลังจำรูปเขา พี่รอยถอยออกเกือบหมด แล้วกระแทกกลับเข้าไป โซฟากระแทกกำแพงเป็นจังหวะคู่กับคลื่น
เธอก้มมองตรงที่เขาเข้าออก น้ำของตัวเองเป็นวงรอบโคนเขาทุกครั้งที่ถอย เล็บจิ้มบ่าเขาโดยไม่ตั้งใจ จนชื่อของเขาหลุดออกมาก่อนจะกลายเป็นเสียงที่ไม่เป็นคำ
“เป็นไงครับ ของพี่อร่อยไหม” เมย์ยิ้มทั้งน้ำตาที่มุมตา ซึ่งมาจากเสียวจนรับไม่ทัน “ยังค่ะ ยังงั้นๆ แรงกว่านี้อีกสิคะ บางทีจะอร่อยกว่านี้” เขาดึงสะโพกเธอเลยขอบเบาะ แล้วย้ำลึกขึ้นจนเธอต้องเงยหน้า มือหนึ่งกำเบาะ อีกมือคว้าข้อมือเขาไว้ราวกับทั้งดึงทั้งห้าม
พี่เจ๋งกับพี่เลิฟขึ้นมานั่งประกบซ้ายขวา ลำของทั้งคู่แตะแก้มเธอคนละที “อย่าเสียวคนเดียวสิครับ ให้พวกพี่บ้าง” เมย์ลืมตา ยิ้มทั้งที่ปากยังอ้า แล้วหันไปเลียสลับโดยไม่ให้พี่รอยหลุดจังหวะ ปากอุ่นกับมือที่ชักตามความเร็วของสะโพกด้านล่าง เบาะเปียกเป็นวง กลิ่นทะเลปนเหงื่อปนกลิ่นตัวพวกเขา จนบ่ายนี้ไม่มีทางย้อนไปเป็นแค่ทริปบริษัทได้อีก
พี่เลิฟกลิ้งหัวนมเธอขณะเธอคาบพี่เจ๋ง เมย์สั่นทั้งตัวจนต้องผละปากออกมา “อย่าชะลอนะคะพี่รอย เมย์กำลังดี” แล้วหันไปดูดพี่เลิฟต่อ ลึกพอที่จมูกจะชนท้องน้อยเขา เขาประคองท้ายทอยเธอไว้ด้วยความระวัง ไม่กด ให้เธอเป็นคนเลือกความลึกเอง
เมื่อจังหวะของพี่รอยสั้นลง เมย์รู้ทันที เธอปล่อยพี่เลิฟ ก้มมองคนที่อยู่ระหว่างขา “ข้างในได้เลยนะคะ อยู่ในเมย์เลย” เขากดสุดและค้าง เมย์ถึงพร้อมกับเขา ท้องน้อยบีบเป็นคลื่น หลังแอ่นพ้นเบาะ พี่เลิฟโน้มลงดูดหัวนมข้างหนึ่งไว้ เสียงเธอเหลือแค่ชื่อพี่รอยปนลมหายใจ เขาขยับสั้นๆ อีกไม่กี่ครั้งราวกับรีดทุกหยด แล้วค่อยถอนออก
น้ำขาวขุ่นไหลตามลำที่ถอน หยดเป็นเส้นลงบนเบาะ ปนกับน้ำใสของเมย์จนต้นขาเป็นรอยวาว เธอเหยียดขาค้าง หน้าแดง ยิ้มทั้งที่ยังพูดไม่เป็นประโยค พี่รอยลูบเข่าเธอ “หิวจริงอย่างที่ว่า ดูดจนพี่หมดเลย”
พี่เลิฟมาแทนที่ระหว่างขา เขาจูบหัวเข่าเธอก่อน “ต่อไปตาพี่นะ น้องเมย์ อย่าเพิ่งหลับ” เมย์พยักหน้า อ่อนแต่ชัด เขาสอดเข้าไปในความลื่นที่ยังเปิดรอ มิดในครั้งเดียว เมย์ร้องทันที และถึงอีกครั้งแค่จากความเต็มครั้งใหม่ เข่าสั่น เธอขมิบแน่นจนเขาต้องหยุดครู่หนึ่ง
“แค่เข้าก็ถึงเลยหรือครับ” เขาถามปนเสียงหัวเราะ เมย์ซ่อนหน้าไว้ที่ข้อพับศอกเขา “ถึงค่ะ อย่าให้เมย์อายคนเดียวสิ” เขาจูบที่ผมเธอ แล้วพลิกให้เธอนอนตะแคงหันหน้าสู่หน้าต่าง โดยไม่ถอนออกทั้งหมด ขาข้างหนึ่งยกพาดบ่าเขา อีกข้างงอบนโซฟา แล้วจึงย้ำใหม่
มุมนี้ทำให้ปลายเขาครูดด้านหน้าของเธอทุกครั้งที่สะโพกชิด “เสียวไหมครับ” ร่างเธอเด้งตามแรงนั้น เหงื่อเป็นแนวที่สันหลัง แสงบ่ายเอียงเป็นสีทองบนผิวที่แดงเป็นปื้น พี่เจ๋งยืนหน้าริมฝีปากเธอ เมย์อ้าปากรับโดยไม่ต้องถูกขอ ทุกครั้งที่พี่เลิฟกระแทกสุด ปากเธอจะหุบแน่นลงบนพี่เจ๋งโดยไม่ตั้งใจ จนเขาต้องกำผมเธอไว้หลวมๆ “ระวังฟันนิดนึงครับ แต่อย่าหยุด”
เธอระวัง แล้วยังไม่หยุด จนอยากให้คำขอถึงคนที่อยู่ข้างในได้ชัด เธอจึงผละออก “พี่เลิฟคะ เมย์ใกล้แล้ว อยู่ในเมย์ได้เลย” เขาจูบเข่าที่พาดบ่า แล้วกดลึกสามครั้งสุดท้าย ช้าและหนัก เมย์ถึงก่อนเขาครึ่งลมหายใจ ขมิบรัวจนขาที่พาดบ่าสั่น แล้วความอุ่นชุดใหม่ก็แผ่ในตัวเธอขณะที่เขายังกดค้าง เขาอยู่ตรงนั้นจนกว่าเสียงเธอจะเหลือแค่ลมหายใจยาว
เมื่อเขาค่อยๆ ออกมา น้ำไหลตามทันที มากกว่าครั้งก่อนเพราะในเธอมีทั้งสองคน เมย์ยังนอนตะแคง ตาปรือ มองทะเลที่เริ่มเปลี่ยนสีโดยไม่ลุกปิดขา พี่เจ๋งทรุดนั่งให้ระดับสายตาเท่าเธอ “ไหวอีกไหมครับ”
เธอพยักหน้า แล้วยิ้มให้เขา “ไหวค่ะ ตาพี่เจ๋งยังไม่ได้เข้ามาเลย” เขาจูบมุมปากเธอหนึ่งครั้ง ถามด้วยสายตาอีกที จนเธอดึงเอวเขาเข้ามาเอง พี่เจ๋งสอดเข้าไปช้ากว่าอีกสองคน เพราะเธอยังสั่นอยู่ แต่พอสุดลำ เมย์ก็ครางยาวและยกสะโพกรับ เขาขยับลึก สม่ำเสมอ มือหนึ่งประคองเข่าเธอ อีกมือลูบข้างลำตัว เมย์กอดคอเขา “แรงได้ค่ะ แต่อย่าเพิ่งเสร็จนะ พี่ชาติยังรออยู่” เขาตามคำนั้น ย้ำจนเธอใกล้จะถึงอีกครั้ง แล้วถอนออกทั้งที่ยังแข็งเต็มที่ จูบหน้าผากเธอไว้เป็นสัญญา
เธอหัวเราะเสียงแหบ “เมื่อกี้ใครบอกว่าเมย์จะลุกไม่ขึ้น เมย์ยังไม่ทันได้พิสูจน์เลยค่ะ” เธอยื่นมือไปหาพี่ชาติ ของเขากลับมาตื่นอีกครั้งจากการได้มองทั้งห้อง เมย์สบตาเขา แล้วหันไปหาพี่เจ๋ง “กลับมาหาเมย์หน่อยนะคะ พี่เจ๋งอยู่ด้วยกันได้ไหม เมย์อยากได้ทั้งคู่ ถ้าใครไม่ไหว ค่อยบอก”
ไม่มีใครถามซ้ำ พี่ชาติทรุดนั่งบนโซฟา เมย์ปีนขึ้นคร่อมช้าเพราะขาอ่อน แต่มือเธอมั่น เธอจูบเขายาว แล้วนำลำที่คุ้นเข้าไปในความอุ่นซึ่งยังเต็มไปด้วยคนอื่น ความคุ้นเคยทำให้เธอถอนหายใจเหมือนได้กลับมาอยู่ในจังหวะที่เธอเริ่มไว้เอง พี่เจ๋งยืนหลังพนักโซฟา ระดับพอดีกับปากเธอ เมย์เงยรับเขา ขณะสะโพกเริ่มขยับบนพี่ชาติ
บ่ายทั้งบ่ายมารวมกันตรงนั้น ข้างล่างเป็นหัวหน้าที่รู้จักร่างกายเธอทุกจุด เขาประคองก้นเธอแล้วกระแทกขึ้นเป็นจังหวะลึก สม่ำเสมอ ข้างบนเป็นเพื่อนร่วมงานที่เธอดูแลด้วยปาก ทุกครั้งที่เธอทรุดลงรับพี่ชาติจนสุด ปากเธอจะกลืนพี่เจ๋งลึกตามไปด้วย มือซ้ายเอื้อมไปหาพี่เลิฟที่ชิดแก้ม เมื่อพี่รอยเดินอ้อมมาอีกข้าง เธอก็สลับมือไปหาเขาโดยไม่ให้สะโพกสะดุด
พี่ตองนั่งฟื้นอยู่ขอบเตียง เมื่อเมย์เหลือบตาไปถึง เธอพยักหน้าให้เขารู้ว่าตาเขายังมี เขาพยักหน้าตอบ ไม่เร่ง ไม่แทรก แค่อยู่ในสายตาเธอ พี่ชาติครางชื่อเธอที่ซอกคอทุกครั้งที่เธอกดลงสุด เสียงนั้นต่ำและแตกเหมือนตอนเธอดูดเขาเป็นคนแรกของบ่าย ความเต็มสองทางทำให้ความคิดเมย์ขาวเป็นช่วงๆ เหลือแค่ความร้อน รสเค็มที่สลับกันบนลิ้น และคลื่นที่ดังกว่าเดิมเพราะพระอาทิตย์เริ่มต่ำ
เมย์วางหน้าผากลงบนไหล่พี่ชาติ แต่สะโพกยังขยับ “เมย์จะถึงอีกแล้ว อย่าเพิ่งออกนะคะ” เขากอดเอวเธอไว้แล้วกระแทกขึ้นถี่ จนคำที่เหลือกลายเป็นเสียงยาวในคอเขา เธอขมิบรัดเป็นคลื่น น้ำใสพุ่งจนโคนเขาชุ่มใหม่ เธอต้องกัดไหล่เขาไว้เบาๆ ไม่ให้ตัวเองหลุดจากตัก
ยังไม่ทันที่คลื่นนั้นจะซา เขาถามติดหูเธอ “พี่ใกล้แล้ว หนูจะให้พี่อยู่ไหน” เมย์เงยหน้า หน้าแดง น้ำลายเป็นเงาที่คาง “อยู่ในเมย์ค่ะ ทุกคนที่ยังเหลือ เมย์รับได้ เมย์อยากรับ ใครพร้อมก่อนก็บอกได้”
พี่ชาติกดสุดและค้าง ความอุ่นของเขาแผ่ทับของคนอื่นที่ยังอยู่ในเธอ เมย์ถึงซ้ำโดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะความร้อนชุดนั้นมากับจังหวะที่เธอยังบอบบาง เธอสั่นจนพี่เจ๋งต้องประคองไหล่ และพี่ชาติก็โอบหลังเธอไว้จนกว่าลมหายใจทั้งคู่จะกลับมาหากัน
เธอไม่ลงจากตักทันที หันปากไปรับพี่เจ๋งอย่างตั้งใจ ดูดลึกเป็นจังหวะเดียวกับมือที่ชักพี่เลิฟ อีกมือสลับไปหาพี่รอย ของพี่ชาติยังค้างอยู่ในเธออย่างอ่อนลงช้าๆ ทุกครั้งที่เธอเคลื่อนก้นนิดหนึ่ง เธอจะสะดุ้งเพราะเสียวเกินกว่าจะนิ่งได้
พี่เจ๋งเตือนเสียงสูง “ถ้าไม่ไหวให้ผละออก” เธอไม่ผละ หุบปากแน่นและรับเขาไว้จนหมด กลืนช้า แล้วเลียเก็บที่ปลายก่อนหันไปหาพี่เลิฟ พี่เลิฟไม่ทนนาน เขาแตกคำรามต่ำ หยดหนึ่งไหลมุมปากเมย์ เธอหัวเราะตัวเองเสียงแหบ ใช้ลิ้นเก็บ แล้วหันไปรับพี่รอยเมื่อเขาถามด้วยสายตาอีกครั้ง เธอพยักหน้าทั้งที่ปากยังไม่ว่าง และกลืนชุดสุดท้ายของรอบนั้นจนหมด ก่อนพิงหน้าลงบนหน้าท้องพี่ชาติ ยิ้มโดยไม่ลืมตา
พี่ตองเดินเข้ามา แต่ยังไม่แตะ จนกว่าเธอจะเงยหน้า “ตาพี่ตองยังอยู่ค่ะ เมย์สัญญาแล้ว” เธอให้พี่ชาติถอนออกอย่างเบามือ ทั้งคู่สะดุ้งเมื่อเขาหลุดพ้น น้ำหลายคนไหลรวมที่ต้นขา เมย์นอนหงาย อ้าเข่าเอง “ช้าๆ ก็ได้ค่ะ เมย์อยากได้พี่ตองข้างในด้วย ไม่ใช่แค่เมื่อกี้”
เขาจูบหน้าผากเธอก่อน แล้วสอดเข้าในความลื่นที่เกือบมากเกินไป เมย์ครางยาวเพราะเสียวจนใกล้ชา แต่กอดคอเขาไว้ไม่ให้รีบ เขาขยับลึกและเนิบ แต่ละครั้งถามด้วยสายตา และเธอตอบด้วยการยกสะโพกรับ ความช้านั้นทำให้เธอถึงอีกครั้งอย่างไม่คาดคิด เป็นคลื่นยาวเงียบๆ จนน้ำตาไหลโดยไม่มีสะอึก เธอกระซิบให้เขาอยู่ข้างใน เขากดหน้าผากชนหน้าผากเธอแล้วปล่อยตาม อุ่นและนาน เมย์ลูบหลังเขาขณะเขาสั่น ตอบแทนที่เขาเป็นคนแรกที่ยอมให้เธอกลืน และเป็นคนสุดท้ายที่ยอมช้าเพื่อเธอ
ห้องเหลือแอร์กับคลื่น พี่ตองเช็ดต้นขาให้เธอด้วยผ้าขนหนูก่อนจะลุก พี่ชาติไปเปิดน้ำอุ่น แล้วกลับมาพร้อมผ้าผืนใหญ่ พี่เลิฟกับพี่รอยพยุงเมย์ไปที่ห้องอาบเพราะขาเธอสั่นเมื่อยืน พี่เจ๋งเก็บผ้าที่เปียก พี่ตองยื่นน้ำหนึ่งแก้วให้เธอดื่มก่อนฝักบัวเปิด
น้ำอุ่นไหลตามหลัง นิ้วของพี่ชาติถูนวดหนังศีรษะช้าๆ คราวนี้เขาไม่ได้ขออะไรตอบแทน มีแค่ความตั้งใจจะให้เธอกลับมายืนได้โดยไม่เวียนหัว เมย์หลับตาพิงอกเขา “เมื่อกี้ใครลุกไม่ขึ้นคะ” พี่เจ๋งยืนนอกกระจก ยิ้มแพ้ “พวกพี่น่ะสิครับ” เมย์หัวเราะ “ยืนเพราะมีคนจับอยู่ค่ะ” พี่รอยยื่นสบู่ให้โดยไม่กล้าสบตาเต็มที่ ทั้งที่เมื่อชั่วโมงก่อนเขายังกล้าตบลำของตัวเองกับเนินของเธอ
พวกเขาไม่เริ่มรอบใหม่ในห้องน้ำ มีแค่ผ้าขนหนูห่มถึงอก น้ำอีกแก้ว แล้วเมย์ถูกพาไปที่เตียงซึ่งปูใหม่ หน้าต่างเปิดครึ่งบาน แอร์ถูกปิดตามที่เธอขอ เสียงคลื่นจึงกลับมาเต็มห้อง ม่านพลิก กลิ่นเกลือเข้ามาแทนกลิ่นเหงื่อ
เมย์นอนกลางเตียง ผมเปียกสยาย พี่ชาติอยู่ซ้าย มือวางบนท้องเธออย่างไม่กดทับ พี่เลิฟอยู่อีกข้าง หลังมือแตะหลังมือเธอ อีกสามคนนั่งที่พื้นกับขอบเตียง ป้อนมะม่วงที่ซื้อตอนเดินเลียบหาดทีละคำโดยไม่ต้องให้เธอลุก หวานจัดจนเธอหลับตา
“พรุ่งนี้อยากลงทะเลไหม” พี่ชาติถาม เมย์นึกถึงโต๊ะทำงาน และถึงคำว่าหัวหน้ากับเพื่อนร่วมงานที่จะกลับไปมีความหมายแบบเดิมในวันจันทร์ แล้วก็นึกถึงบ่ายนี้ ที่ทุกคนถามเธอก่อนทุกครั้ง และเธอตอบเองทุกครั้งว่าเอา เธอสอดนิ้วประสานกับเขา “ลงค่ะ แต่ขอให้เมย์ตื่นคนสุดท้าย ใครปลุกก่อน เมย์งอน ตามที่ขู่ไว้ตอนพวกพี่รวมหัวกัน”
เสียงหัวเราะเบาๆ กลบคลื่นไปครู่หนึ่ง พี่ตองคลุมผ้าห่มบางถึงเอวเธอ พี่เจ๋งปิดไฟใหญ่ เหลือโคมดวงเดียว พี่รอยเก็บจานโดยไม่ให้แก้วชนกัน พี่เลิฟจูบที่ขมับเธอครั้งหนึ่ง แล้วไปปิดระเบียงแค่ครึ่งบาน เพื่อให้ลมยังเข้าได้
เมย์ฟังเสียงนั้นทั้งหมด ตาปรือ ร่างกายยังจำทุกจังหวะอยู่ใต้ผิว เป็นความเมื่อยที่เธอไม่อยากลบในคืนนี้ เธอซบอกพี่ชาติ ได้กลิ่นสบู่เดียวกับตัวเธอ ก่อนหลับเธอนึกถึงจังหวะแรกของบ่าย ที่เธอจูบที่โคนเขาช้าๆ แล้วอ้าปากรับความอุ่นนั้นไว้ โดยยังไม่รู้ว่ารอบตัวจะมีมืออื่นและคำถามอื่นตามมาขนาดนี้
ตอนนี้เธอรู้แล้ว และเธอไม่เสียใจ คลื่นซัดยาวๆ ใต้นอกพี่ชาติขึ้นลงตามลมหายใจที่เริ่มสม่ำเสมอ เมย์หลับไปในห้องริมทะเล ที่บ่ายวันนั้นหัวหน้ากับเพื่อนร่วมงานทั้งสี่ได้อยู่กับเธอเท่าที่เธอยินยอม และเธอก็อยู่กับพวกเขาเท่าที่เธอเอ่ยปากขอเอง ทะเลยังรออยู่ข้างนอก และเช้าวันพรุ่งเธอจะได้ตื่นทีหลังทุกคน ตามคำที่สั่งไว้ก่อนหลับ
