ในห้องนอนที่ม่านสีครีมกรองแสงยามเช้าไว้บางๆ ชัยยศยืนมองดาวใหม่ภรรยาวัยยี่สิบหกของเขาควานหาชุดชั้นในริมตู้ ร่างของเธอสูงร้อยหกสิบเศษ สัดส่วนละมุนได้รูป เอวคอด ทรวงอกเต็ม และสะโพกมน ผิวขาวเนียนจนแสงแรกของวันดูราวกับตั้งใจมาแตะต้อง
คนภายนอกเห็นดาวใหม่เป็นภรรยาที่ทั้งสวย ทั้งเรียบร้อย และน่ารักอย่างไม่มีที่ติ ชัยยศภูมิใจทุกครั้งที่ได้พาเธอออกไปพบผู้คน แต่ในใจเขารู้ว่าบนเตียงหลังนี้ยังมีความโหยหาที่เติมไม่เต็ม เธอรักเขาจริง ดูแลเขาดี เพียงแต่ไฟในตัวเธอมักถูกเก็บไว้อย่างระมัดระวัง ถ้าจะใกล้ชิดต้องบอกล่วงหน้า ราวกับความปรารถนาเป็นนัดหมาย ไม่ใช่ประกายที่ลุกขึ้นเองกลางลมหายใจ
“พี่ชัยยศคะ” เสียงเธอแผ่วแต่เร่ง “พี่เห็นชั้นในของดาวใหม่ไหม ดาวใหม่วางไว้ตรงนี้”
เขาแสร้งชะงัก ทั้งที่รู้คำตอบตั้งแต่แรก “พี่เอาไปแช่ในถังเมื่อเช้า คิดว่าจะซักให้”
สีหน้าเธอเปลี่ยนเป็นกังวลทันที “อย่างนั้นดาวใหม่จะไปทำงานได้อย่างไร ถ้าไม่มีชั้นใน มีหวังวันนี้คนเห็นทั้งตัว”
คำพร่ำนั้นควรทำให้เขาอยากช่วยอย่างสุภาพ แต่ร่างกายกลับตอบไปอีกทาง ผ้าถุงที่คลุมเอวตึงขึ้นโดยไม่ต้องเรียก ชัยยศยิ้มบาง แล้วหยิบม้วนเทปกาวจากลิ้นชักข้างเตียงบุนวม
“ไปได้สิ เดี๋ยวพี่ช่วย”
ปลายนิ้วเขาแตะยอดอกที่ชูตั้งเพราะอากาศเช้าและความตกใจ ก่อนจะฉีกเทปแปะปิดไว้ ดาวใหม่สะดุ้งทั้งตัว แก้มร้อนผุด
“พี่จงใจใช่ไหม” เธอแย่งม้วนเทปมาด้วยน้ำเสียงที่รู้ทัน “เอามานี่ ดาวใหม่ปิดเอง”
เธอติดทับด้วยมือของตัวเองอย่างรวดเร็ว แล้วหยิบเชิ้ตสีอ่อนมาสวม กระดุมเม็ดแล้วเม็ดเล่าปิดซ่อนสิ่งที่อยู่ใต้ผ้า ชัยยศยืนนิ่งมองรูปร่างที่กำลังแต่งตัวอย่างไม่วางตา เขาไม่ได้เอ่ยอะไรออกไป นอกจากความคิดที่ร้อนผ่าวว่าเช้านี้ภรรยาของเขาช่างยั่วยวน และเขาก็รู้ดีว่าคิดอย่างเดียวไม่พอ ดาวใหม่ไม่ใช่คนที่สะกิดแล้วไฟติด
เมื่อเธอหันมา ผ้าถุงของเขาบอกความในใจอย่างตรงไปตรงมา ดาวใหม่เลิกคิ้ว มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “พี่ชัยยศ โรคจิต”
คำนั้นตกในห้องที่ยังอบอวลด้วยกลิ่นสบู่ ดาวใหม่เพียงส่ายหน้า เก็บกระเป๋า แล้วเดินออกไปทำงานด้วยชุดเรียบร้อยที่ว่างเปล่าจากชั้นใน ชัยยศยืนส่งเธอที่ธรณีประตู หัวใจเต้นผิดจังหวะ เพียงจินตนาการว่าร่างที่เขาโอบทุกคืนจะเคลื่อนผ่านวันทั้งวันพร้อมความลับชิ้นนั้น
ก่อนเธอจะพ้นรั้ว เขาเก็บภาพไว้ในโทรศัพท์อย่างเงียบเชียบ แผนที่ลองมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนกำลังจะได้โอกาสในเย็นนี้ เขาเปิดบัญชีที่สร้างไว้ต่างหาก แล้วปล่อยภาพเหล่านั้นออกไปสู่สายตาคนแปลกหน้า ไม่ใช่เพราะอยากให้ใครครอบครองเธอ หากเพราะอยากเห็นประกายที่ดาวใหม่ไม่เคยยอมเปิดให้ในห้องนอนหรูห้องนี้
ตลอดวันเขาแทบไม่เหลือสมาธิ ทุกครั้งที่หลับตาจะเห็นชายเสื้อของเธอปลิวตามจังหวะก้าว และเห็นคำชมคำปรารถนาที่ค่อยๆ ไหลเข้ามาใต้ภาพ
ยามเย็นดาวใหม่กลับถึงบ้าน กลิ่นเครื่องปรับอากาศจากที่ทำงานยังติดผม เธอวางกระเป๋าลงบนโซฟาตัวยาว ชัยยศเดินเข้าไปใกล้ พลางยิ้มอย่างมีนัย “เป็นไงบ้าง มีใครเหลือบเห็นความลับของดาวใหม่บ้างหรือเปล่า คนพวกนั้นคงอยากครอบครองเธอจนตัวสั่น”
เธอเบ้ปากทันที “พี่ชัยยศ พูดอะไรของพี่ โรคจิตขึ้นทุกวันแล้วนะ เอาเวลาไปคิดเรื่องที่เป็นประโยชน์บ้างก็ดี”
น้ำเสียงเรียบเฉยนั้นทิ่มเขาแรงกว่าคำด่า ความเฉยชาที่เจอซ้ำๆ ทำให้ไฟในอกพรวดขึ้นอย่างหงุดหงิด แต่เขากลั้นไว้ รอจังหวะที่ทั้งคู่นั่งลงด้วยกัน
ค่ำนั้นดาวใหม่เปลี่ยนเป็นชุดนอนบางเบา สีอ่อนพลิ้วตามลำตัวเมื่อเธอนั่งลงข้างเขาหน้าจอ ผ้าแนบทรวงอกและต้นขาจนชัยยศแทบไม่เหลือสมาธิกับเรื่องที่ฉาย ร่างกายเขาตอบสนองอีกครั้ง ดาวใหม่เหลือบลงมาเห็น แล้วถอนหายใจ
“ว้าย มันไม่ยอมพักบ้างเลยหรือพี่ ดาวใหม่เห็นแบบนี้ทั้งวันทั้งคืน จะให้ไม่เบื่อได้อย่างไร”
เขาหน้าแหย แต่ยังเอื้อมแขนโอบเอวเธอ ฝ่ามืออุ่นเลื่อนจากช่วงเอวขึ้นไปแตะทรวงอกผ่านผ้าบาง บีบเบาๆ ก่อนจะลูบลงสู่เนินละมุนระหว่างขา
ดาวใหม่จับข้อมือเขาไว้ “พี่ชัยยศ วันนี้ดาวใหม่อยู่ทำงานมาทั้งวัน เหนื่อย พี่อยู่เฉยๆ ได้ไหม”
เขายอมปล่อยมือ ทั้งที่ในอกยังไม่ยอมมอด แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดภาพที่ตั้งใจให้เธอเห็น “งั้นดูนี่ก่อน”
ดาวใหม่ก้มหน้า แล้วสะดุ้งสุดตัว “พี่ ลบออกไปเถอะ น่าเกลียด ดาวใหม่อายเขา พี่ชัยยศบ้าไปแล้ว”
เธอโน้มตัวเข้ามาแย่งเครื่อง ทรวงอกและลำตัวอุ่นประชิดเขาเต็มแผงจนเขาต้องกลั้นหายใจ ชัยยศยกโทรศัพท์ให้พ้นมือ แล้วเริ่มอ่านข้อความใต้ภาพด้วยน้ำเสียงชัดในห้องที่เหลือเพียงเสียงจอแผ่วๆ
“หุ่นอย่างนี้มองแล้วหายใจไม่ทั่วท้อง”
“อยากใช้ลิ้นไล้ช้าๆ จนเธอสั่นทั้งตัว”
“ดาวใหม่ ขอได้ลิ้มรสเธอสักคืน”
ยิ่งเขาอ่าน แรงยื้อของเธอยิ่งเบาลง แก้มที่เมื่อครู่แดงเพราะโกรธ บัดนี้แดงเพราะอย่างอื่น ลมหายใจถี่และสั้น เสียงที่เคยดุค่อยลงจนแทบเป็นเพียงลมร้อนที่ซอกคอ
ในที่สุดดาวใหม่ก็หยุดมือ ชัยยศชะโงกมองหน้าเธอ “เป็นอะไร ไม่แย่งแล้วหรือ”
เธอกัดริมฝีปาก มองจอแล้วมองเขา “ไม่แย่งแล้ว แต่ขอดูได้ไหม ที่พี่อ่านมันจริงหรือเปล่า คนเขาเขียนว่าอะไรกันบ้าง”
เขาแทบยิ้มไม่อยู่ แต่ยังแกล้งถาม “อยากรู้จริงหรือ ไม่เชื่อพี่หรือ”
“บอกให้เอาให้ดู ก็เอามาสิคะ” น้ำเสียงยังดุ แต่ไม่ใช่ความโกรธล้วนๆ อีกต่อไป เป็นความเร่งที่ปิดไม่มิด
ชัยยศยื่นโทรศัพท์ให้ แล้วโอบเธอเข้ามาในวงแขน ครั้งนี้ดาวใหม่ไม่ได้ผลัก ปลายนิ้วเขาลูบผ่านผ้าบางบนทรวงอก บีบยอดที่เริ่มตั้ง แล้วเลื่อนลงช้าๆ สู่ร่องอุ่นระหว่างขา ลูบไปมาเบาเหมือนกลัวว่าถ้าเร่งเธอจะสะดุ้งหนี เธอนั่งนิ่ง เลื่อนอ่านข้อความทีละบรรทัด ในแสงไฟสลัวของห้องนอน
เวลาผ่านไปนานพอที่แก้มเธอจะร้อน และหัวเข่าจะคลายจากกันเอง ดาวใหม่ทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างข้างเขา หันมาสบตา แววตาที่เคยเรียบเฉยกลับฉ่ำและอ่อน ราวกับมีคำขอที่ปากยังไม่ยอมเอ่ย
ชัยยศลูบจากหน้าท้องราบเรียบลงสู่เนินนุ่ม ดาวใหม่เผยขาออกเล็กน้อยตามจังหวะมือเขา จนปลายนิ้วได้แตะความชุ่มที่เริ่มซึมผ่านผ้า เขาแทรกนิ้วเข้าไปในร่องอุ่น ช้าและระวัง ดาวใหม่หลับตา เม้มริมฝีปาก เสียงครางหลุดจากลำคอแผ่วๆ
เขารักภาพนี้ที่สุด ภาพที่หาไม่ได้ง่ายนักในบ้านหลังนี้ นิ้วขยับเข้าออกเบาๆ ในความนุ่มที่ค่อยๆ เปิดรับ ขณะที่สายตาเธอยังไม่ละจากข้อความบนจอ ลมหายใจสะดุดทุกครั้งที่นิ้วเขาแตะจุดอ่อนไหว
ชัยยศก้มจูบแก้มบาง “เป็นไง ชอบหรือยัง ร่างกายเธอกำลังตอบแทนคำพวกนั้นอยู่ชัดๆ ถ้าอยากรู้ว่าคำเหล่านั้นจะกลายเป็นจริงแค่ไหน ดาวใหม่ก็ลองทักเขาดู”
เธอสะดุ้งในลำคอ แต่ไม่ได้หนี “บ้าจริง พี่ชัยยศ จะให้ดาวใหม่ไปกับเขาอย่างนั้นหรือ ถ้าดาวใหม่ติดใจขึ้นมา พี่จะไม่เสียใจหรือ”
เขายิ้มที่ซอกหูเธอ นิ้วไม่หยุดจังหวะช้า “จะเป็นอะไรเล่า ผัวคนนี้ยินดีเห็นเมียของตัวเองยอมรับว่าตัวเองก็มีความอยาก”
“อื้อ… พี่บ้าไปแล้ว” เสียงเธออ่อนลงทุกพยางค์ ความชุ่มใต้ปลายนิ้วเขาทวีขึ้นจนลื่นและอบอุ่น ต่างจากทุกครั้งที่เขาต้องอ้อนวอนนานกว่าเธอจะยอมเปิดใจ
ระหว่างนั้นมีข้อความใหม่เด้งขึ้นบนจอ คำทักทายสุภาพแต่แฝงความอยาก ชัยยศอ่านออกเสียงเบาๆ “สวัสดีครับพี่ดาวใหม่ รูปสวยมาก ผมชอบจริงๆ”
มุมปากดาวใหม่ยกขึ้นโดยไม่ตั้งใจ เสียงครางหลุดปนลมหายใจ เธอหันมามองเขาอย่างขอความเห็น “พี่… ดาวใหม่จะตอบว่าอย่างไรดี”
“ตอบไปตามใจ” เขากระซิบ “ถามเขาว่าชอบรูปไหน อยากสัมผัสตรงไหน อยากได้ยินคำจริงจากปากเธอ”
นิ้วเธอสั่นเล็กน้อยขณะพิมพ์ตามที่เขาจุดประกาย และนิ้วของชัยยศยังคงเคลื่อนในจังหวะช้าลึก สัมผัสกำมะหยี่ที่ดูดรัดเขาไว้ เขารับช่วงจูบจากแก้มลงสู่ลำคอ แล้วถลกชุดนอนบางขึ้นจนทรวงอกขาวเผยในแสงสลัว ยอดอกสีระเรื่อตั้งชันเมื่ออากาศและสายตาเขาแตะถึง
ชัยยศก้มลงใช้ปลายลิ้นวงรอบฐานอกก่อนจะขยับขึ้นดูดยอดอย่างอ่อนโยน ดาวใหม่แอ่นแผ่นหลัง มือหนึ่งยังกำโทรศัพท์ อีกมือรวบผ้าปูเตียง
“อื้อ… พี่…”
เขาดูดและเลียสลับกันเนิ่นนาน จนยอดอกวาวและไวต่อทุกสัมผัส แล้วค่อยๆ จูบไล่ลงตามหน้าท้องหอมนุ่ม สู่เนินที่ปกคลุมด้วยขนบางจัดอย่างประณีต ลิ้นเขาเลียรอบนอกก่อน ช้าจนดาวใหม่บิดสะโพกหาโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเขาแทรกลิ้นเข้าสู่ร่องที่ชุ่มจัด เสียงเธอขาดเป็นท่อน “อา… พี่ชัยยศ…” สะโพกเธอยกขึ้นรับ สองขาเผยกว้างบนเตียงนุ่ม ชัยยศเลียและดูดติ่งเล็กที่บวมระเรื่อ สลับกับการไล้ลึกตามร่อง น้ำรักของเธออบลิ้นเขา กลิ่นกายอุ่นและหวานจางๆ เติมเต็มห้องที่เมื่อเช้ายังเงียบด้วยความเขินอาย
เขาขึ้นมาคร่อมใกล้ใบหน้าเธอ องคชาตที่แข็งมาทั้งวันแตะริมฝีปากที่ยังชื้นจากเสียงคราง ดาวใหม่ลังเลเพียงครู่ ก่อนจะแลบลิ้นแตะปลายอย่างเขินแต่เต็มใจ เลียช้าๆ ไม่คล่องนัก แต่ซื่อและร้อน จนชัยยศต้องครางออกมา
“เมียจ๋า… ครั้งนี้เธอทำให้พี่แทบคลั่ง”
คำชมทำให้เธอหลุบตา แต่ปากไม่ละ ชัยยศแย่งมองจอชั่วขณะ เห็นข้อความที่เธอพิมพ์โต้ตอบอย่างกล้าขึ้นทุกบรรทัด ความร้อนพุ่งจากปลายลิ้นเธอขึ้นสู่ท้องน้อยเขา จนเขาทนอยู่ในปากเธอได้อีกไม่นาน
เขาเลื่อนลง จูบหน้าผากเธอครั้งหนึ่ง แล้วใช้ปลายองคชาตถูตามร่องชุ่มช้าๆ จนทั้งคู่เปียกและสั่น ดาวใหม่กอดคอเขา กระซิบด้วยเสียงที่แทบไม่เหลือความเย่อหยิ่งยามเช้า
“เข้ามาได้… ช้าๆ นะพี่”
เขาดันเข้าทีละน้อย ความแน่นนุ่มรัดเขาไว้เป็นจังหวะ ดาวใหม่ครางยาว กอดหลังเขาแน่น เล็บจิ้มเบาที่สะบักเมื่อเขาสอดจนสุด ชัยยศขยับเอวช้า เน้นทุกช่วงที่หลุดแล้วกลับเข้าไปใหม่ ไม่เร่งจนห้องสะเทือน แต่ลึกพอที่เธอจะลืมข้อความบนจอไปครู่ใหญ่
เธอขยับสะโพกรับอย่างไม่คล่อง แต่จริงใจ ทุกครั้งที่เขาบดช้า ความร้อนในตัวเธอจะดูดรัดแน่นขึ้น ชัยยศซุกหน้าในซอกคอ กระซิบชื่อเธอ ดาวใหม่ทนไม่ไหวในไม่ช้า ร่างกายเกร็ง กอดเขาแน่นราวกับกลัวว่าความเสียวจะพาเธอลอยหลุดจากเตียง เสียงครางขาดเป็นห้วงสั้นๆ ก่อนจะอ่อนลงเป็นลมหายใจสั่น
เขายังไม่ยอมจบเพียงนั้น ปากจูบไล่ขึ้นไปที่ติ่งหู มือหนึ่งเขี่ยยอดอกที่ยังแข็ง ขณะที่เอวขยับยาวและช้า ราวกับจะหลุดออกแล้วค่อยดันกลับเข้าไปใหม่จนสุด ดาวใหม่ที่เพิ่งวูบไหวกลับแอ่นรับอีกระลอก ขาเกี่ยวเอวเขาไว้
“พี่… อีก… ดาวใหม่ยังไม่พอ”
ประโยคนั้นทำให้เขาเกือบเสียจังหวะ เขาจูบปากเธอลึก แลกลมหายใจ แล้วขยับแรงขึ้นตามที่ร่างกายทั้งคู่เรียกหา ไม่ป่าเถื่อน แต่ต่อเนื่องและชัด เสียงเนื้อกระทบเนื้อแผ่วในห้องที่ปิดมิด ดาวใหม่ครางในปากเขา มือกอดรัดไม่ยอมปล่อย จนกระทั่งเธอเกร็งเป็นระลอกที่สอง และเขาตามไปในวินาทีถัดมา ปล่อยความร้อนทั้งหมดไว้ลึกในตัวเธอ พร้อมเสียงครางต่ำที่สั่นที่ลำคอ
ทั้งคู่นอนทับซ้อนกันครู่ใหญ่ เหงื่อบางๆ ที่หน้าท้องแนบกัน หัวใจกระหน่ำจนแทบได้ยินในห้องเงียบ ชัยยศพลิกตัวลงมากอดเธอจากด้านข้าง จูบขมับที่ยังร้อน ดาวใหม่หลับตา หายใจหอบ ปากยังเผยอร่องรอยของรอยยิ้มที่เธอไม่ทันได้เก็บ
สักพักเธอลุกไปห้องน้ำด้วยขาที่ยังอ่อน เสียงน้ำไหลแผ่วอยู่หลังประตู ชัยยศนอนฟังอยู่บนเตียงกว้าง ร่างกายโล่งแต่ใจยังสั่นด้วยความประหลาดใจว่าคืนนี้ดาวใหม่ยอมเปิดประตูที่เคยปิดสนิทมาตลอด
เมื่อเธอกลับมา กลิ่นสบู่อ่อนติดผิว เธอผลักเขาไปชำระตัวอย่างเบามือ ตามนิสัยภรรยาที่ยังเรียบร้อยอยู่ดี แม้แก้มจะแดงกว่าทุกคืน ชัยยศกลับมานอนข้างเธอ ดาวใหม่หันหลังให้แล้วขยับเข้าหาวงแขนเขาเอง ลมหายใจค่อยสงบลงจนกลายเป็นการหลับ
ก่อนจะหลับสนิท เธอกระซิบโดยไม่ลืมตา “พรุ่งนี้อย่าแอบทำอะไรโดยไม่บอกดาวใหม่ก่อน… แต่คืนนี้ ดาวใหม่ไม่ได้โกรธ”
ชัยยศจูบไหล่เธอ แล้วกอดไว้ในความมืดอุ่นของห้องนอน คืนแรกของบทเรียนที่ทั้งคู่เพิ่งเริ่มต้นได้จบลงด้วยสองหัวใจที่เต้นช้าลงในจังหวะเดียวกัน
