เกรซอายุยี่สิบเจ็ด ปีนี้หุ่นยังเป๊ะเหมือนวันที่ยืนโชว์รถครั้งแรก ขายาว เอวคอด เต้านมเต็มกำลังดี หน้าคมแบบคนถ่ายรูปมุมไหนก็รอด วันนี้เธอนัดกับเสี่ยต้นที่โรงแรมหรูริมแม่น้ำ ห้องมุมชั้นสูงที่เขาจองไว้ทั้งคืน เกรซรู้จักเขาตอนงานเปิดตัวรถเมื่อปีก่อน ตอนนั้นเธอเป็นพริตตี้ชุดกั๊กสั้น เขายืนนิ่งกว่าแขกคนอื่น ไม่ส่งเหล้า ไม่ลวนลามกลางวง แค่ยื่นนามบัตรแล้วบอกว่าอยากชวนกินข้าวจริงจัง
แรกๆ เกรซไม่ได้ชอบเขาเลย รวยก็จริง แต่เงียบขรึมจนดูเย็นชา บางคืนเมาไวน์นิดเดียวกลับคุยโวเรื่องธุรกิจจนเธอหมั่นไส้ เธอเคยคิดว่าผู้ชายแบบนี้เอาแต่ครอบ เธอเลยวางตัวดุกับเขาตลอด จนกระทั่งคืนหนึ่งหลังดินเนอร์ เขาจูบเธอบนเบาะหลังรถอย่างนุ่มจนเธออ่อนยวบเอง หลังจากนั้นทั้งคู่ก็คบกันแบบไม่ประกาศ แต่เขาไม่เคยบังคับเธอเรื่องบนเตียง ทุกครั้งที่เลยเถิด เกรซเป็นคนพยักหน้าเอง
เย็นวันนั้นรถเก๋งสีเข้มจอดหน้าล็อบบี้กระจกสูง เกรซใส่เดรสไหมสีครีม คอเสื้อหลวม ถ้าก้มจะเห็นเนินอกขาวทั้งคู่ กระโปรงสั้นพอดีเข่า แต่พอขยับขาจะเห็นส่วนเว้าส่วนนูนชัด เธอไม่ได้ใส่กางเกงใน เพราะตอนอยู่บนรถเสี่ยต้นกระซิบขอแบบนั้น เสียงเขาต่ำใกล้หู
“เกรซถอดให้พี่หน่อย เดินผ่านล็อบบี้แบบนี้ เสื้อคลุมยาวปิดอยู่ ไม่มีใครเห็นชัดหรอก”
เกรซหน้าแดงทันที “พี่ต้นบ้าเหรอคะ โรงแรมแบบนี้ พนักงานเต็มไปหมด”
เขาหัวเราะในลำคอ ไม่ยัดเยียด แค่จับมือเธอแล้วพูดช้าๆ “ไม่ทำก็ได้ ขึ้นห้องเลยก็ได้ พี่แค่อยากเห็นเกรซกล้าเอง”
ประโยคนั้นแหละที่โดนเส้น เกรซเป็นคนแพ้คำท้า โดยเฉพาะคำท้าที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มแบบไม่ดูถูก เธอสบตาเขาแป๊บเดียว แล้วถอดชิ้นบางในนั้นออกยัดใส่กระเป๋าใบเล็ก หน้าเธอร้อนผ่าว “ได้ค่ะ ครั้งนี้นะคะ ห้ามพี่หัวเราะ”
“ไม่หัวเราะ” เสี่ยต้นจูบข้อมือเธอ “พี่อยู่ข้างหลังตลอด”
เกรซก้าวลงจากรถ ลมเย็นจากแม่น้ำปลิวชายเดรสจนเธอต้องกดผ้าไว้ ขาขาวยาวโผล่ทีละก้าว พนักงานเปิดประตูโค้งคำนับ เธอเดินนำ เขาเดินตามห่างนิดหนึ่ง สายตาเขาไม่วางจากสะโพกเธอ เกรซรู้ตัวตลอดว่าใต้เดรสไม่มีอะไรกั้น ทุกย่างก้าวผ้าไหมถูกับผิวจนเสียวแปลบ
ในลิฟต์กระจกโชคดีที่มีแค่สองคน พอประตูปิดเกรซหันมาชี้หน้าเขา เสียงกระซิบดุๆ “พี่อย่าทำหน้าสะใจแบบนั้นนะคะ เกรซเขินจะตายอยู่แล้ว”
เสี่ยต้นยกมือยอม แล้วยิ้มบาง “สวยมากตอนเขินแบบนี้”
ลงถึงชั้นล็อบบี้แวะรับกุญแจ แอร์เย็นจนเกรซขนลุก เธอรู้สึกว่าร่องรักสัมผัสอากาศบางๆ เวลาเดิน หัวใจเต้นแรงกว่าตอนขึ้นเวที เสี่ยต้นไปยืนที่เคาน์เตอร์ เกรซยืนรอใกล้โซฟา ชายเดรสขยับตามลมจากประตูหมุน พนักงานหนุ่มคนหนึ่งเหลือบมองขาเธอแล้วยกสายตาหนีอย่างสุภาพ เกรซร้อนหน้าจนถึงใบหู
โทรศัพท์สั่น ข้อความจากเขาที่ยังยืนหันหลังให้ “เดินช้าอีกนิด พี่เห็นแล้ว เดรสติดเนินสวยมาก”
เกรซพิมพ์ตอบมือสั่น “พอใจยังคะ เกรซทำตามแล้ว”
เขาตอบกลับทันที “ยังไม่สุด พี่อยากให้เกรซเดินมาหาก่อน แล้วบอกเองว่าอยากขึ้นห้อง”
เกรซกัดริมฝีปาก อ่านแล้วทั้งโกรธทั้งเสียว คนอย่างเธอที่ไม่ยอมใครง่ายๆ ดันมาเขินเพราะผู้ชายคนนี้เก่งเรื่องปล่อยให้เธอเลือก เธอพิมพ์สั้นๆ “ได้ค่ะ แต่คืนนี้พี่ต้องรับผิดชอบเกรซให้หมด”
แล้วเธอก็เดินตรงไปหาเขา ส้นเตี้ยกระทบหินอ่อนดังเบาๆ เสี่ยต้นรับกุญแจเสร็จ หันมาเจอสายตาเธอที่ทั้งดุทั้งอ่อน เกรซยืนชิดจนน้ำหอมเขาคลุ้ง “ขึ้นไปค่ะ เกรซยอมแล้ว”
ประตูห้องปิดลงอย่างนุ่ม วิวแม่น้ำกว้างอยู่นอกกระจก ผ้าม่านบางไสว เกรซยังไม่ทันวางกระเป๋า เสี่ยต้นกอดเธอจากด้านหลัง จมูกซบซอกคอ “หอมจัง ตัวเกรซร้อน”
“ก็พี่ทำให้เดินทั้งล็อบบี้แบบนั้น” เกรซเสียงหวานปนบ่น เอวเธอถูกมือใหญ่ประคอง ฝ่ามือเขาลูบจากสะโพกขึ้นมาเอว แล้วเลื่อนลงช้าๆ จนนิ้วแตะชายเดรส “พี่จะดูของจริงได้ยัง”
เกรซหันมาจูบเขาเอง จูบยาวจนหายใจติด แล้วกระซิบที่ปาก “ดูได้ค่ะ แตะได้ เย็ดได้ คืนนี้เกรซให้หมด”
เขาค่อยๆ ดึงซิปหลังเดรสลง ผ้าไหมหลุดจากไหล่กองที่ข้อเท้า เกรซยืนเปลือยในแสงไฟอุ่น เต้านมขาวกลม หัวนมสีชมพูตั้งเพราะความเย็นปนความเขิน ร่องรักเนียนไม่มีขน แยกนิดๆ เพราะเธอยืนขาไม่ชิด เสี่ยต้นถอยไปหนึ่งก้าว มองตั้งแต่หน้าจนปลายเท้า แล้วพูดเสียงแหบ “สวยกว่าที่พี่คิดอีก”
เกรซยกคางอย่างเคย “มองอย่างเดียวเหรอคะ ไม่อยากลิ้ม”
เขาไม่ตอบด้วยคำ คุกเข่าลงตรงหน้าเธอ จับข้อเท้าข้างหนึ่งยกพิงโซฟา แล้วใช้ลิ้นลากจากปลายนิ้วเท้าขึ้นมาตามน่อง ต้นขาด้านใน เกรซสะดุ้ง “อ๊ะ พี่ต้น มันจั๊กจี้”
ลิ้นเขาไม่หยุด พอถึงโคนขาในก็เปลี่ยนเป็นจูบดูด เกรซกำพนักโซฟาไว้ หน้าแดงก่ำ เมื่อปากเขาประกบร่องรักทั้งกลีบ ลิ้นแบนเลียจากด้านล่างขึ้นมาหาเม็ดเนื้อเล็กๆ อย่างตั้งใจ เสียงเปียกดังเบาในห้องเงียบ “อือ พี่ ตรงนั้น เบาๆ ก่อน”
เสี่ยต้นดูดคลิตอริสของเธอเป็นจังหวะ สลับกับสอดลิ้นเข้าไปในร่องที่เริ่มแฉะ เกรซขาอ่อนทันที มือหนึ่งกดท้ายทอยเขาไว้ อีกมือปิดปากตัวเองเพราะเสียงครางหนีออกมา “ซี๊ดด พี่ต้น เกรซจะล้ม”
เขายันเอวเธอไว้ เลียต่อจนน้ำรักไหลเปื้อนคาง เกรซเกร็งทั้งตัว ต้นขาหนีบหัวเขา แล้วกระตุกน้ำแตกใส่ปากเขาครั้งแรก เสียงขาดเป็นห้วง “อาาา พี่ เกรซแตกแล้ว”
เสี่ยต้นเงยหน้า ปากวาวด้วยน้ำของเธอ เขายิ้มไม่กวน “อร่อยมาก” แล้วอุ้มเธอไปที่เตียงใหญ่ ถอดเสื้อเชิ้ตกับกางเกงออกต่อหน้าเธอ ควยเขาใหญ่ ยาว เส้นเลือดนูนตามลำ หัวตุ่ยตั้งชี้ เกรซกลืนน้ำลาย ตาเบิก “ใหญ่จังค่ะ ใหญ่กว่าที่เกรซคิด”
“เดี๋ยวพี่ค่อยๆ ใส่” เขาก้มจูบปากเธอ เกรซลิ้มรสตัวเองบนลิ้นเขาแล้วไม่ผลัก กลับแลกลิ้นจนเสียงดูดดังในลำคอ มือเขาบีบเต้านม คลึงหัวนมจนเธอแอ่นอกให้ เขาเม้มดูดสลับซ้ายขวา ดังจ๊วบเบาๆ นิ้วอีกข้างปาดร่องรักที่ยังบวม “แฉะมากเลยเกรซ”
“ก็พี่เลียแรง” เกรซพูดขาดๆ แล้วแยกขาให้เอง “ใส่มาได้แล้วค่ะ เกรซอยากได้”
เสี่ยต้นนั่งพิงหัวเตียง ดึงเธอมานั่งคร่อมตัก จับควยจ่อปากร่องรัก ถูหัวตุ่ยขึ้นลงจนชุ่ม แล้วดันช้าๆ เกรซหุบปากแน่น มือเกาะบ่าเขา “อูย แน่น เข้าช้าๆ นะคะ”
หัวควยผ่าวรูหีเธอทีละนิด ความตรึงแน่นทำให้เกรซตาปรือ เธอกัดไหล่เขาเบาๆ พอผ่านวงแคบไปได้ ทั้งลำก็เลื่อนเข้าจนโคนชนเนิน “อาาา เข้าหมดแล้ว พี่ต้น เต็มไปหมด”
เขาจูบขมับเธอ “ไม่รีบ ขยับเมื่อเกรซพร้อม” เกรซนั่งนิ่งครู่หนึ่งให้ร่องรักคุ้นกับขนาด แล้วเริ่มยกเอวเอง ช้าๆ ก่อน ควยถูผนังด้านในทุกครั้งที่เธอนั่งลงจนสุด น้ำรักทำให้เสียงแฉะดังตามจังหวะ “ซี๊ดด อือ เสียวตรงลึก”
เสี่ยต้นบีบเอวเธอไว้ช่วยยก สายตาไม่ละจากหน้าเธอที่ยับยู่ยี่ด้วยความเสียว เต้านมเธอกระเพื่อมตรงหน้าเขา เขาอมหัวนมขณะเธอขย่ม เกรซลืมความดุไปหมด ครางใส่หูเขาตรงๆ “แรงขึ้นได้ค่ะ พี่ เกรซเอาไหว”
เธอขย่มถี่ขึ้น ควยกระแทกจุดลึกทุกครั้งที่นั่งลงสุด ท้องน้อยเธอจุกปนเสียวจนน้ำตาซึมมุมตา ไม่ใช่เจ็บจนทนไม่ไหว แต่เสียวจนคลายไม่เป็น “อาๆ พี่ต้น เกรซจะแตกอีก อือ อย่าหยุด”
เสี่ยต้นดึงเอวเธอให้กระแทกลงแรงขึ้นอีกนิด เกรซกอดคอเขาแน่น ตัวสั่น น้ำรักพุ่งแฉะโคนควยกับต้นขาเขา เธอร้องหลุด “แตกแล้วค่ะ แตกบนควยพี่”
ยังไม่ทันหายหอบ เขาก็พลิกเธอลงนอนหงาย ยกขาข้างหนึ่งพาดบ่า แล้วสอดควยกลับเข้าไปในท่านี้ มุมใหม่ทำให้หัวควยครูดด้านหน้าของร่องรักชัดขึ้น เกรซชันตัว “จี๊ดด พี่ ตรงนั้นแรงไป ซี๊ดด แต่เสียว อย่าออก”
เขาโยกเอวเป็นจังหวะลึกสม่ำเสมอ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพับๆ ในห้อง เกรซกำผ้าปูไว้ ปากอ้าครางไม่เป็นคำ “อาาา แรงได้ เย็ดแรงได้ค่ะ พี่ต้น”
เสี่ยต้นก้มจูบเธอระหว่างกระแทก ลิ้นพันลิ้น เหงื่อสองคนผสมกัน เขาเปลี่ยนมาให้เธอตะแคง ยกขาบนขึ้น แล้วอัดจากด้านข้าง ควยเข้าได้ลึกจนเกรซตัวกระตุกทุกครั้ง “อูยย ลึกมาก พี่ เกรซชาไปหมดแล้ว”
จากนั้นเขาให้เธอคลานหันก้นให้ เกรซแอ่นเอวเองโดยไม่ต้องบอก เนินกลมขาวชูสูง ร่องรักบานแฉะ ควยเขาจ่อแล้วพุ่งเข้าทีเดียวจนสุด เกรซหน้าซบหมอน “ซี๊ดดด พี่ต้น แรงมาก ตับๆ แบบนี้เกรซชอบ”
เขาจับสะโพกเธอไว้กระแทกต่อเนื่อง ไม่เร่งจนดิบ แต่หนักแน่นทุกที เตียงขยับตาม เกรซโยกก้นรับเอง น้ำรักไหลเป็นทางตามต้นขา “อาๆ เย็ดต่อค่ะ เกรซใกล้แล้วอีกครั้ง อย่าถอน”
เสี่ยต้นโน้มตัวลงประกบหลังเธอ มือล้วงมาคลึงเม็ดเนื้อด้านหน้าพร้อมๆ กับควยที่ยังตอกอยู่ข้างใน เกรซร้องหลุดเป็นเสียงสูง ตัวเกร็งเป็นระลอก น้ำแตกครั้งที่สามจนขาทรุด “พับๆ พี่ เกรซแตกแล้ว น้ำออกเยอะมาก”
เขายังไม่หยุดทันที ชะลอจังหวะให้เธอหายเกร็ง แล้วกระแทกถี่รอบสุดท้าย ลมหายใจเขาหอบที่ซอกคอ “พี่จะแตกในนะเกรซ”
“ได้ค่ะ” เกรซหันไปจูบมุมปากเขา “แตกในได้ เกรซกินยาแล้ว อยากได้หมด”
เสี่ยต้นกดโคนจนสุด ตัวสั่น น้ำอุ่นพุ่งเข้าท้องน้อยเธอเป็นชุด เกรซรู้สึกร้อนวาบข้างในจนครางตาม “อืออ พี่แตกเยอะจัง ท้องเกรซอุ่นไปหมด”
เขาโอบเธอไว้แบบนั้นครู่ใหญ่ ไม่รีบถอน พอควยอ่อนลงจึงค่อยถอยออก น้ำรักปนน้ำของเขาไหลซึมจากร่องรักเธอลงผ้าปู เกรซขาอ่อนไม่มีแรงพลิกตัว เขาประคองเธอนอนตะแคง เช็ดให้ด้วยผ้าขนหนูอุ่นอย่างเบามือ แล้วกอดจากด้านหลัง จูบไหล่ที่ยังขึ้นลงตามหายใจ
“เจ็บตรงไหนไหม” เขาถามเสียงต่ำ
เกรซส่ายหน้า ยิ้มจนแก้มชนหมอน “ไม่เจ็บค่ะ แค่หมดแรง แล้วก็เสียวค้างๆ พี่ต้นเก่งกว่าที่ปากเกรซเคยว่าไว้อีก”
เขาหัวเราะเบาๆ “ครั้งหน้าไม่ต้องเดินทั้งล็อบบี้ก็ได้ ถ้างั้นมันเกินไปสำหรับเกรซ”
เกรซหันมาจูบเขาอีกรอบ จูบเนิบไม่เร่ง “เกรซเลือกเองค่ะ แล้วเกรซชอบที่พี่ถามก่อนทุกครั้ง คืนนี้อยู่ด้วยกันจนเช้าได้เลยนะ เดี๋ยวเกรซอาบน้ำ แล้วให้พี่กอดต่อ”
เสี่ยต้นพยักหน้า อุ้มเธอเข้าห้องอาบอย่างระวัง เปิดน้ำอุ่นให้ ถูสบู่ให้ตามหลังกับต้นขาโดยไม่ลวนลามต่อ ทั้งคู่ยืนใต้ฝักบัวเงียบๆ พอเช็ดตัวเสร็จก็กลับไปที่เตียงเดิม เกรซซบอกเขา ฟังหัวใจที่ค่อยๆ ช้าลง นอกกระจกไฟเมืองระยิบ เธอกระซิบก่อนหลับ “พรุ่งนี้เช้าพี่พาเกรซกินข้าวข้างล่างนะคะ ใส่กางเกงในให้เรียบร้อยแล้ว”
เสี่ยต้นจูบหน้าผากเธอ “ได้ครับ พรุ่งนี้พี่จัดให้ หลับได้เลย เกรซ”
เกรซหลับไปในวงแขนเขา เรื่องทั้งคืนจบลงตรงห้องมุมนั้น ไม่อายอีกแล้ว มีแค่ความพอใจที่ทั้งสองคนเลือกเองตั้งแต่ประตูล็อบบี้จนถึงตอนน้ำแตกครั้งสุดท้าย
