สาวออฟฟิศวัย 28 โดนรุมในโกดังร้าง หลังเลิกงาน

เรื่องเสียว สาวออฟฟิศวัย 28 โดนรุมในโกดังร้าง หลังเลิกงาน

ฉันชื่อวราภรณ์ อายุ 28 ปี ทำงานฝ่ายบัญชีบริษัทนำเข้าสินค้าแห่งหนึ่งย่านบางนา เพื่อนร่วมงานหลายคนบอกว่าฉันดูอ่อนกว่าอายุจริง ใบหน้ารูปไข่ ผิวขาวอมชมพูแบบคนอยู่ห้องแอร์เป็นประจำ แก้มมีเนื้อนุ่ม ๆ เวลาแดงจะขึ้นง่ายมาก ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม ขนตางอนธรรมชาติ จมูกโด่งเล็กได้รูป ริมฝีปากอวบสีชมพูอมส้มโดยแทบไม่ต้องทาลิปมาก ผมยาวสลวยสีดำขลับ ตอนทำงานมักรวบสูงเป็นก้อนยุ่ง ๆ เผยให้เห็นลำคอเรียวและไหปลาร้าชัด รูปร่างสูงประมาณ 165 เซนติเมตร อกใหญ่ได้สัดส่วน เอวคอด สะโพกผาย ขาเรียวยาวจนกระโปรงทรงเอที่ใส่ประจำดูยาวกว่าความเป็นจริง ฉันไม่ใช่ประเภทแต่งหน้าจัด แต่แค่รองพื้นบาง ๆ กับมาสคาร่าก็มีคนเหลียวหลังในรถไฟฟ้าอยู่บ่อย ๆ

ชีวิตเรียบง่าย เช้าขึ้นรถไฟฟ้า เย็นกลับคอนโด คนรอบตัวมองว่าฉันเป็นคนเงียบ สุภาพ ใส่เสื้อเชิ้ตขาวเรียบกับกระโปรงยาวคลุมเข่าสีกรมท่า รองเท้าส้นสูงสีดำ และไม่ค่อยไปสังสรรค์หลังเลิกงาน คืนนั้นถ้าฉันไม่ยอมช่วยหัวหน้าส่งเอกสารด่วนไปคลังสินค้านอกเมือง เรื่องทั้งหมดคงไม่เกิด

หัวหน้าโทรมาตอนห้าโมงครึ่ง “พี่วรา ช่วยวิ่งเอกสารชุดนี้ไปโกดังบางพลีให้หน่อย ลูกค้ามารับเช้า ถ้าพลาดงานทั้งแผนกโดน” ฉันลังเล แต่ก็รับปาก ก่อนออกจากออฟฟิศฉันมองกระจกในห้องน้ำแผนกนิดหนึ่ง ผมที่รวบไว้ทั้งวันเริ่มมีปอยหลุดบริเวณขมับ ใบหน้ายังดูสดจากครีมกันแดด เสื้อเชิ้ตขาวรัดรูปเผยโครงอกและเอวโดยไม่ตั้งใจ กระโปรงทรงเอแกว่งตามก้าวเดิน เผยน่องเรียวตอนขึ้นลงบันได ฉันขับรถเก๋งคันเล็กออกจากออฟฟิศ ฟ้าเริ่มมืด ฝนโปรยปราย ถนนเข้าคลังแคบและมีไฟน้อย โกดังหลังนั้นดูเงียบผิดปกติ ไม่มียาม ไม่มีไฟป้าย แค่ประตูม้วนเปิดค้างไว้ครึ่งหนึ่ง

“มีใครอยู่ไหมคะ” ฉันตะโกน เสียงก้องในความว่างเปล่า ฉันก้าวเข้าไป ถือแฟ้มและปากกา กลิ่นฝุ่น น้ำมันเครื่อง และความชื้น อีกด้านมีแสงไฟฉายส่องมา ชายสามคนยืนอยู่ ใส่เสื้อยืดดำ กางเกงวอร์ม ดูไมใช่พนักงานคลัง สายตาพวกเขากวาดจากใบหน้าฉันลงมาที่อกที่ดันเสื้อเชิ้ต แล้วไล่ลงกระโปรงถึงปลายส้นสูง “มางานเอกสารใช่ไหม สาวออฟฟิศ” คนที่สูงที่สุดพูด ยิ้มแต่ตาไม่ยิ้ม น้ำเสียงเหมือนเพิ่งเจอของดีโดยไม่คาดคิด ฉันรู้สึกผิดปกติทันที ถอยหลัง “เดี๋ยวนะคะ ฉันติดต่อหัวหน้าก่อน—”

มือหยาบ ๆ คว้าข้อมือฉันจากด้านหลัง คนที่สี่ที่ฉันไม่ทันเห็น แฟ้มหล่น กระดาษกระจาย ฉันกรีดร้อง ถูกดึงเข้าไปในความมืดด้านในโกดัง ผ้าคิ้วสกปรกถูกยัดเข้าปาก ฉันสะบัด เตะ ส้นสูงหลุดข้างหนึ่ง ชายร่างใหญ่ผลักฉันพิงตู้คอนเทนเนอร์เก่า สูดกลิ่นน้ำหอมคอฉัน “หอมชิบหาย… หน้าตาดีด้วย ออฟฟิศแท้ ๆ” อีกคนปิดไฟฉาย เหลือแสงจากช่องหลังคาเพียงริ้วที่สาดลงบนใบหน้าฉัน แก้มแดง น้ำตากลอ ริมฝีปากอวบที่ถูกผ้าอุด ผมยาวหลุดจากกิ๊บร่วงลงมาปกไหล่ขาว

“ปล่อยฉัน ฉันมีเงิน—” คำถูกผ้าอุด น้ำตาไหล ฉันอายุ 28 มีแฟนอยู่ต่างจังหวัด วันนี้ใส่ชุดทำงานธรรมดาที่ตอนนี้ถูกมือหลายข้างรุมดึง กระดุมเสื้อกระเด็น เผยผิวอกขาวเนียนและบราลูกไม้สีดำที่ตัดกับผิวชัด ชายคนหนึ่งผิวปาก “อกใหญ่ดี หุ่นแบบนี้ซ่อนในออฟฟิศได้ยังไง” มือบีบแรงจนฉันร้องผ่านผ้า เนินอกนุ่มล้นนิ้ว หัวนมแข็งใต้ผ้าลูกไม้ นิ้วอีกมือเลื่อนขึ้นกระโปรง ฉีกกางเกงในข้างเดียวจนขาด เผยต้นขาเรียวขาวและหว่างขาที่ถูกแง้มโดยไม่ยินยอม

ฉันพยายามหนี สะโพกผายถูกกระแทกกลับมา มือถูกมัดด้วยสายรัดกล่องไว้ด้านหลัง ความอับอายและกลัวปะปนกัน ภาพสะท้อนเลือนรางบนผิวโลหะของตู้โชว์ใบหน้ารูปไข่ที่เปื้อนน้ำตา ลำคอเรียวที่เต้นแรง และอกที่กระเพื่อมตามลมหายใจ ชายที่ดูเป็นหัวหน้ากลุ่มถอดเข็มขัด “ก่อนอื่น… จัดปากก่อน” ผ้าถูกดึงออก ฉันยังไม่ทันหายใจ หัวควยร้อน ๆ ถูกยัดเข้าปาก รสเค็ม กลิ่นหนัง ฉันไอ สะอึก น้ำตาไหลพราก ขนตางอนเปียก เขาจับผมดำขลับของฉันกระแทกเข้าออก ลึกจนโคนชนริมฝีปากอวบ “ดูดดี ๆ ปากสวยขนาดนี้ ไม่งั้นทั้งคืน” อีกสองคนยืนถูควยตัวเองข้าง ๆ รอคิว สายตาจับจ้องใบหน้าและอกฉันไม่ปล่อย

เมื่อเขาถอนออก เส้นน้ำลายยืดจากริมฝีปากชมพูของฉันลงคาง ฉันถูกผลักให้คุกเข่าบนพื้นซีเมนต์เย็น ชายคนที่สองสอดควยเข้าปากต่อ มือที่สามบีบหัวนมฉันแรง บราถูกดึงลง อกขาวกลมเปลือยในอากาศเย็นของโกดัง หัวนมสีชมพูเข้มตั้งตรงตัดกับผิว ฉันสั่น ทั้งหนาวทั้งกลัว นิ้วหยาบสอดระหว่างขาโดยไม่มีการเตรียม ฉันร้องเพราะเจ็บ “แห้งไป” คนนั้นบ้วนน้ำลายใส่ร่องหี แล้วถูวน ๆ ก่อนจะยัดนิ้วสองนิ้วเข้าไป พร้อมกันนั้นควยในปากก็กระแทกลึก ฉันสำลัก น้ำลายเยิ้มเปื้อนแก้มนุ่มและคาง

“พอได้” หัวหน้ากลุ่มจับฉันพลิกให้โน้มตัว มือมัดยังอยู่ด้านหลัง แก้มนุ่มแนบตู้เย็น ๆ ผมยาวปลิวปิดครึ่งใบหน้า สะโพกผายถูกยก เส้นหลังแอ่นจากเอวคอดลงก้นกลม หัวควยรูดตรงปากรูโดยไม่ใส่ถุง ฉันร้องขอ “ใส่ถุง… ขอร้อง—” คำถูกกลบด้วยเสียงตบก้นดังแป๊ก เนื้อก้นเด้งขาวมีรอยแดง เขาดันเข้าทั้งลำในทีเดียว ความเจ็บแทรกขึ้นท้องน้อยเรียบ ฉันกรีด น้ำตาไหลเป็นสาย เขาไม่รอให้ชิน กระแทกแรง เร็ว โคนชนก้นฉันดังตบ ๆ ๆ ในโกดังว่าง เสียงก้องน่ากลัวกว่าความเจ็บเสียอีก

อีกคนยืนกางขาตรงหน้า ยัดควยเข้าปากฉันอีกครั้ง ฉันถูกเสียบทั้งสองทาง น้ำลาย น้ำตา น้ำมูกเปื้อนใบหน้าสวยที่เคยถูกชมว่าดูสุภาพในออฟฟิศ มือที่สามถูควยแล้วดีดน้ำใส ๆ ใส่แผ่นหลังขาวเรียบของฉัน “ออฟฟิศเงียบ ๆ หุ่นอย่างนี้ เงี่ยนในจริง” หัวเราะเยาะ ฉันอยากตะโกนว่าไม่ใช่ แต่ปากถูกอุดด้วยเนื้อหนัง หีถูกกระแทกจนชา เริ่มมีน้ำหล่อลื่นปนความเจ็บ ทำให้พวกเขาเย้ยยิ่งขึ้น “แฉะแล้ว สัตว์”

คนแรกแตกคาหี อุ่น เหนียว พุ่งเข้าไปในตัวฉัน ฉันสะอื้นเมื่อรู้สึกน้ำอสุจิไหลย้อนออกตอนเขาถอน คนที่สองสลับเข้ามาทันที โดยไม่เช็ด ควยเสียบผ่านคราบขาว กระแทกแรงกว่า มือจับผมยาวของฉันดึงโคน “แอ่นสิ” ฉันถูกบังคับให้แอ่น กระโปรงม้วนอยู่เอวคอด เสื้อเปิดหมด อกใหญ่แกว่งตามจังหวะ ผิวขาวแดงเป็นแห่ง ๆ จากนิ้วและแรงกระแทก ชายคนที่สามรอไม่ไหว เอากับมาทาที่รูตูด นิ้วแหย่ ฉันส่ายหัวสุดแรง ผมปลิว “ไม่… ที่นั่นไม่—” แต่เขาก็ไม่ฟัง

ความเจ็บระลอกใหม่แทรกจากด้านหลัง นิ้วแล้วก็หัวควย ค่อย ๆ ดัน ฉันกรีดร้องจนเสียงแหบ คนที่เสียบหีชะลอ แล้วทั้งคู่เริ่มเคลื่อนพร้อมกัน สองรู เต็มไปหมด ฉันรู้สึกว่าตัวเองถูกแยก ถูกใช้ ถูกทำให้เหลือแค่ร่างที่พวกเขาส่งต่อกัน น้ำตาหมดไปเหลือแค่การหายใจเป็นจังหวะสั้น ๆ ทุกครั้งที่พวกเขาชนลึก ท้องน้อยเรียบของฉันกระตุก ขาเรียวอ่อนแรง ถ้าไม่มีตู้พยุง ฉันคงทรุด

พวกเขาผลัดกันอีกหลายรอบ ฉันถูกจัดนอนหงายบนพาเลทไม้ ขาเรียวยาวยกแยก กางเกงในขาดยังเกี่ยวข้อเท้าเรียว แสงริ้วจากหลังคาสาดลงบนใบหน้ารูปไข่ อกกลมที่กระเพื่อม และร่องท้องที่ตื้น ๆ ชายคนหนึ่งคร่อมหน้า ยัดควยเข้าปาก อีกคนเสียบหี อีกคนถูควยรอ แล้วสลับ น้ำอสุจิถูกฉีดใส่ท้องเรียบ อกขาว ใบหน้าและผมดำ ฉันถูกบังคับให้กลืนส่วนที่อยู่ในปาก รสขมเค็ม ฉันอาเจียนเล็กน้อย แต่ถูกจับหัวกดต่อ “หมด” เสียงหยาบ “หน้าสวยขนาดนี้ ต้องกลืนให้หมด”

ช่วงหนึ่งมีคนถ่ายคลิปด้วยมือถือ แสงหน้าจอส่องใบหน้าฉันชัด ขนตาเปียก แก้มแดง ริมฝีปากอวบเปื้อนน้ำขาว “หันมานี่ สาวบัญชี” ฉันหลับตา เขาตบแก้มนุ่ม “ลืมตา” ฉันลืม น้ำตาคลอ ภาพตัวเองเปลือย มอมแมน หุ่นดีถูกควยล้อม ถูกบันทึก ฉันกลัวและอับอายจนตัวสั่น “เก็บคลิปไว้ ไม่ให้ใครดู… ถ้าไม่โวยวาย” หัวหน้ากลุ่มพูด เหมือนให้คำมั่นที่ฉันรู้ดีว่าไว้ใจไม่ได้

รอบสุดท้ายพวกเขาจับฉันนั่งคร่อมควยคนหนึ่ง แล้วอีกคนยืนเสียบปาก อีกคนยืนข้าง ๆ ให้ฉันใช้มือรูด ฉันถูกบังคับให้ขย่มเอง “ขย่มสิ ไม่งั้นทำใหม่ทั้งคืน” ขาเรียวสั่น แต่ก็ขึ้นลงตามคำสั่ง อกใหญ่เด้งตามจังหวะ เอวคอดบิด หีบวม แดง น้ำขาวปนน้ำหล่อลื่นไหลลงโคนขาขาว คนข้างล่างคราง แล้วพุ่งน้ำเข้าไปในตัวอีกครั้ง ฉันตัวงอ รู้สึกเต็มและร้อน ก่อนจะถูกดันลงพื้น ควยสุดท้ายถูเร็ว ๆ แล้วแตกใส่หน้า น้ำขาวหยดคิ้ว แก้มนุ่ม ริมฝีปากอวบ ที่เคยถูกชมว่ายิ้มแล้วดูใจดี

ความเงียบกลับมาหลังเสียงหายใจหอบของพวกเขา ใครคนหนึ่งตัดสายรัดมือฉัน โยนเสื้อเชิ้ตที่ขาดกระดุมมาใส่ตัว ผ้าขาวบางเปียกแนบอก เห็นทรงได้ชัด “ขับรถกลับได้ไหวไหม” เขาพูดเหมือนเพิ่งทำธุระเสร็จ ฉันพูดไม่ออก มือสั่นเกินไปที่จะรัดตะขอเสื้อ กระโปรงเปื้อนฝุ่นและคราบ กางเกงในใช้การไม่ได้ ผมยาวยุ่งเหยิง ใบหน้าสวยที่เมื่อเช้ายังดูสุภาพ ตอนนี้เปื้อนน้ำตาและคราบแห้ง ฉันเดินเท้าเปล่าข้างหนึ่ง เพราะส้นสูงหัก ออกจากโกดัง ไอเย็นของฝนตอนดึกปะทะใบหน้าและลำคอเรียว

ในรถ ฉันล็อกประตูทุกบาน กอดพวงมาลัยแล้วร้องไห้จนไหล่กระตุก โทรศัพท์มีสายไม่รับจากหัวหน้าสามครั้ง ฉันไม่ได้โทรแจ้งตำรวจในคืนนั้น ด้วยความกลัวคลิป ด้วยความอับอาย ด้วยความคิดที่ว่า “ฉันมาเอง” ทั้งที่ฉันไม่เคยยินยอมแม้แต่วินาทีเดียว ฉันขับรถกลับคอนโด เข้าห้องน้ำ เปิดน้ำอุ่น นั่งในอ่างนานจนนิ้วเหี่ยวน มองลงไปที่ร่างตัวเอง อก เอว สะโพก ที่เคยภูมิใจว่าดูแลดี ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยนิ้วจับ ฉันขัดผิวแรงจนแดง แต่กลิ่นและรอยที่ข้อมือเรียวยังอยู่

วันรุ่งขึ้นฉันลาป่วย ต่อมาอีกหลายวัน ฉันย้ายแผนก แล้วในที่สุดก็ลาออก ฉันไม่กลับไปโกดังนั้นอีก บางคืนฝันถึงเสียงตบเนื้อในโกดังว่าง บางคืนตื่นมาเพราะรู้สึกว่ามือตัวเองยังมัดอยู่ด้านหลัง ฉันเล่าเรื่องนี้ไม่ใช่เพื่อให้ใครมาตัดสินว่าฉันควรทำอะไรคืนนั้น ฉันเล่าเพราะอยากปล่อยมันออกจากอก ในฐานะความทรงจำที่ยังกัดกิน ตัวฉันในคืนนั้นอายุ 28 ใบหน้ายังสวย ร่างยังเดิม แต่สายตาในกระจกหลังนั้นเปลี่ยนไปแล้ว และฉันยังมีชีวิตต่อ แม้บางวันจะยังกลัวเสียงประตูม้วนเหล็ก

ส่วนชายสี่คนในโกดัง ฉันไม่รู้ชื่อจริง ไม่รู้ว่าคลิปยังอยู่หรือถูกลบ ฉันรู้แค่ว่าหลังเลิกงานวันนั้น เอกสารบัญชีไม่เคยสำคัญเท่าการได้กลับบ้านอย่างปลอดภัยอีกครั้งในชีวิต

จบ