พ่อไม่อยู่

บ้านของเราอยู่เหนือสุดของอำเภอ หลังคาคลุมด้วยหญ้าคาเก่าแก่ที่เริ่มผุกร่อนตามกาลเวลา เส้นทางที่ทอดยาวสู่ตัวอำเภอเป็นทางลูกรังขรุขระ หน้าฝนโคลนจะลื่นจนแทบเดินไม่ได้ หน้าจัดทุกรอบล้อจักรยานยนต์จะฟุ้งเป็นฝุ่นแดงคลุ้งไปทั้งทาง

สองปีแล้วนับตั้งแต่ภรรยาทิ้งผมไป เธอเก็บข้าวของตอนผมออกไปรับจ้างตัดอ้อย ไม่เหลือแม้แต่ข้อความบอกลา ผมจึงต้องกลับมาอยู่บ้านหลังนี้กับแม่อีกครั้ง พี่สาวแต่งงานออกเรือนไปหลายปี เธอเข้ามาเยี่ยมปีละครั้งสองครั้งเท่านั้น แค่มองหน้าแม่ตอนนั่งหุงข้าวก็พอจะรู้ว่าเธอคงเหงาไม่ต่างจากผม

พ่อไปทำงานเป็นยามที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ตำแหน่งที่เขาบอกว่ามีโอทีทุกวัน เขายินดี อย่างน้อยค่าล่วงเวลาจะได้ส่งมาให้พวกเรามากขึ้น ทุกวันที่ยี่สิบของเดือน ผมกับแม่จะขี่มอเตอร์ไซค์เก่าสีแดงคราบน้ำมันเครื่องไปกดเงินที่ตู้ธนาคารในอำเภอ ซื้อผงซักฟอก สบู่ ยาสีฟัน น้ำปลา ซอสปรุงรส และของจำเป็นอีกสองสามอย่างกลับมา

เราอยู่กันแค่สองคนในบ้านไม้ยกพื้นสูง แม่ปลูกหอมแดงและกระเทียมบนเนื้อที่สองไร่หลังบ้าน ผลผลิตของเราขายง่ายกว่าพืชอย่างอื่น แถมเก็บไว้ได้นานเป็นเดือน ตัวผมมีรายได้บ้างจากการรับจ้างตามไร่ชาวบ้านในฤดูเก็บเกี่ยว แต่รายได้หลักของครัวเรือนยังคงเป็นเงินที่พ่อส่งมา

ผมไม่เคยคิดว่าชีวิตเราแม่ลูกจะเรียบง่ายแบบนี้ไปตลอด จนกระทั่งเย็นวันหนึ่งของฤดูฝนที่เพดานความคิดของผมแตกสลาย

ผมกลับจากไร่เร็วกว่าปกติเพราะฝนตกลงมาเม็ดโต เดินขึ้นบันไดบ้านด้วยความเคยชิน ไม่ได้ส่งเสียงบอกแม่ว่ากลับมาแล้ว ที่นอนของแม่อยู่ในห้องเล็กทางซ้ายมือ ประตูเป็นฝาไม้กระดานโบราณที่แห้งจนเกิดรอยแตกยาวเป็นทางหลายรอย ผมเดินผ่านไปทางห้องน้ำและเหลือบเห็นเงาเคลื่อนไหวผ่านรอยแตกนั้น

สิ่งที่ผมเห็นทำให้ร่างกายทั้งร่างหยุดนิ่ง

แม่นอนอยู่บนเสื่อพับครึ่ง อาภรณ์หลุดพ้นกาย หว่างขาของแม่มีมะเขือยาวลูกใหญ่ที่แม่คัดไว้ขายในวันรุ่งขึ้นกำลังเคลื่อนไหวขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ เสียงหายใจของแม่ดังอู้อยู่ในลำคอ มือข้างหนึ่งจับขอบเสื่อแน่นแนบกับพื้น อีกข้างกอบกุมเต้าทั้งสองของตัวเอง

นาทีนั้นผมไม่รู้ว่าควรทำอะไร สมองบอกให้ถอยออกมา แต่เท้ากลับตรึงกับที่ สายตาจับจ้องผ่านรอยแตกนั้นราวกับถูกมนต์สะกด จนแม่เสร็จภารกิจของตัวเองและลุกไปอาบน้ำ ผมจึงรีบถอยไปยืนที่ชายคาบ้าน แกล้งทำเป็นเพิ่งกลับมาถึง

หลังจากวันนั้นผมก็ไม่เป็นปกติอีกเลย

แม้จะพยายามไล่ภาพนั้นออกจากหัว แต่มันกลับฝังลึกกว่าที่คิด ทุกครั้งที่มองหน้าแม่ ผมจะนึกถึงตอนนั้น ตอนที่แม่ปลดปล่อยความใคร่ของตัวเองโดยที่ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าผู้หญิงอย่างแม่ก็มีความต้องการแบบนี้

ผมหาโอกาสใกล้ชิดแม่มากขึ้นกว่าเดิม วันไหนแม่บอกว่าปวดต้นคอผมก็จะอาสานวดให้ แม่นอนห่มผ้าบางๆ ผมวางมือบนบ่าของแม่ แม่มีเรี่ยวแรงของผู้หญิงทำงานไร่ เนื้อแขนกระชับแต่ผิวยังนุ่ม ผมค่อยๆ กดคลึงตั้งแต่บ่าลงมาถึงแผ่นหลัง

“แม่อยากให้ลูกถอนขนรักแร้ให้หน่อยสิ มันขึ้นรกจนรู้สึกสกปรก” แม่เอ่ยขึ้นในคืนหนึ่งหลังอาบน้ำเสร็จ

ผมบอกว่าจัดการให้ได้ แล้วใช้ปากคีบที่แม่ซื้อมาจากตลาดนัด ค่อยๆ ดึงขนรักแร้ที่ขึ้นเป็นร่มเงาสีดำออกทีละเส้น แม่นอนหงายให้ผมทำ แขนของแม่พับพาดเหนือศีรษะ ทำให้ได้เห็นรักแร้ขาวสะอาดใต้แสงโคมไฟ ผมพยายามควบคุมมือไม่ให้สั่น เสร็จแล้วก็ลงไปถอนขนที่ขาของแม่ต่อ ตั้งแต่หัวเข่าลงไปถึงข้อเท้า แม่หลับตานิ่ง ไม่พูดอะไร แต่ปลายเท้ากระดกเล็กน้อยทุกครั้งที่ปากคีบหนีบเส้นขน

น่าแปลกที่แม่ไม่เคยปฏิเสธอะไรที่ผมขอ

แม้ผมจะถลำลึกขึ้นทุกวัน จิตสำนึกบอกว่ามันผิด แต่อีกด้านหนึ่งกลับดึงรั้งให้เดินหน้าต่อไป จนกระทั่งคืนที่ผมตัดสินใจพูดตรงๆ

แม่นั่งสางผมอยู่ที่มุขบ้าน ผมมองท้ายทอยของแม่ เห็นผมหงอกสองสามเส้น สะท้อนแสงจันทร์สีเงิน

“แม่” ผมเรียก แล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น “เลิกใช้ลูกมะเขือยาวได้แล้วนะ”

มือที่กำลังสางผมของแม่หยุดชะงัก เธอหันมามองผมด้วยสายตาคาดไม่ถึง แต่ไม่มีความตกใจเท่าไรนักเหมือนรู้ว่าอีกไม่ช้าอะไรแบบนี้จะเกิดขึ้น

“แม่อยากให้ลูกใช้ของลูกแทน”

ความเงียบยาวนานจนได้ยินเสียงจิ้งหรีดในทุ่ง

แม่มองหน้าผมอยู่นาน แล้วพูดเสียงเรียบแต่หนักแน่นเท่าที่ผมเคยได้ยินจากปากของเธอ

“ถ้าลูกกล้าทำกับแม่ ก็ปิดเป็นความลับอย่างมิดชิดไว้เลยนะ แม่ก็อยากเช่นกัน”

เธอวางหวีลง ลุกขึ้นเดินไปปิดประตูบ้าน ใส่กลอนเหล็กที่พ่อทำไว้ตั้งแต่ก่อนไปกรุงเทพฯ ผมยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม แม่ถอดผ้าถุงสีน้ำเงินคลี่ทิ้งไว้กับพื้น มือของเธอเลื่อนขึ้นไปแกะกระดุมเสื้อคอกระเช้าสีขาวทีละเม็ด เสื้อหลุดลงจากบ่า เผยให้เห็นผิวกายที่แม้จะผ่านร้อนผ่านหนาวมานานแต่ยังคงเรียบเนียน เต้านมทั้งสองข้างของแม่ยังคงรูปทรง ถึงจะย้อยลงตามกาลเวลาบ้างก็ตาม หัวนมสีน้ำตาลเข้มตั้งชันเมื่อต้องลมเย็นในบ้าน

แม่ถอดกางเกงในสีขาวทิ้งลงกับพื้น ผมมองเห็นขนสีดำหยิกเป็นปอยเปียกชื้นอยู่ระหว่างขาของเธอ

“ทำไมไม่ลุก” แม่เอ่ยเสียงแผ่ว

ผมยืนขึ้นด้วยขาที่แทบจะขาด เอื้อมมือไปแตะไหล่ของแม่แล้วค่อยๆ โน้มให้นอนลงกับเสื่อที่ปูอยู่ แม่ยอมตามแรงของผมทุกประการ เมื่อแม่นอนหงายราบกับพื้น ผมก็ค่อยๆ ถอดกางเกงในของแม่ที่เหลืออยู่ออกด้วยมือที่สั่นเทา

ในใจมีเสียงถามตัวเองซ้ำๆ ว่าเรากำลังทำอะไร นี่เรากำลังเอาแม่เป็นเมียหรือเปล่า

แต่ไม่มีคำตอบ มีเพียงความปรารถนาที่ร้อนแรงแผดเผาอยู่ภายในทรวงอก

ผมโน้มตัวลงไปใกล้ร่างกายของแม่ กลิ่นกายของแม่หอมอ่อนๆ คละเคล้ากับกลิ่นสบู่ที่เพิ่งอาบ มือของผมเริ่มต้นที่ต้นขาของแม่ ลูบไล้ขึ้นมาเรื่อยๆ จนมาถึงหว่างขา แม่ยังคงหลับตานิ่ง มือทั้งสองข้างวางแนบข้างลำตัว ผมค่อยๆ ไล้นิ้วผ่านขอบขนหยิกเข้าไปในร่องลับนั้น แคมทั้งสองข้างอุ่นชื้น เมื่อนิ้วกลางของผมเลื่อนผ่านร่องเปียกตรงกลาง แม่ก็สะดุ้งเล็กน้อย มีน้ำใสๆ เอ่อออกมาตามร่องนิ้ว

ผมก้มลงใช้ปากดูดหัวนมของแม่ หัวนมของเธอแข็งเมื่อปลายลิ้นแตะ มือของผมยังคงบรรเลงที่หว่างขา โดยใช้นิ้วกลางกดเข้าที่ร่องและกระดกนิ้วขึ้นลงตามจังหวะช้าๆ

แม่เริ่มหายใจถี่ขึ้น ผมเงยหน้าขึ้นถาม

“แม่เคยมีใครลงลิ้นให้แม่ไหม”

เธอส่ายหน้าเบาๆ “ไม่เคย ของมันต่ำ คนบ้านเราเขาถือกันลูก”

ผมกับอกว่า “หีที่อุ้มท้องของลูก หีที่คลอดลูกจนลูกโตเป็นหนุ่ม เคยมีเมีย ลูกไม่เคยคิดว่ามันเป็นของต่ำ มันคือของสูง ที่ควรบูชาด้วยลิ้นมากกว่าครับแม่”

แม่ลืมตาขึ้นมองผมด้วยสายตาที่ไม่เคยเห็นมาก่อน “ถ้าไม่ถือ ก็ลองเลียให้แม่ซิ”

ผมคว่ำหน้าลงไประหว่างขาของแม่ทันที ลิ้นฉกลงไปตามร่องแคบที่กำลังเปียกชุ่ม ลากไปตามขอบแคมทั้งสองข้างจนถึงยอดเม็ดเล็กๆ ที่โผล่พ้นออกมา ใช้ปลายลิ้นเขี่ยวนเบาๆ แล้วดูดเม็ดนั้นเข้าปาก ใช้ฟันกรามสบลงเบาๆ

เสียงแม่ดังลอดออกมาจากลำคอ เป็นเสียงที่เหมือนจะขาดใจ เธอยกก้นขึ้นเล็กน้อย น้ำจากในหีเริ่มเอ่อออกมาเป็นสีขาวข้น รสเค็มและคาวเล็กน้อยติดปลายลิ้นของผม ผมกลืนลงคอหมด มันให้อารมณ์บางอย่างที่ไม่อาจบรรยาย

แม่มือคว้าเส้นผมของผมแน่น เล็บของเธอจิกติดกับหนังศีรษะ เธอร้องออกมาว่า “แม่จะออกแล้ว”

ผมกลัวว่าแม่จะเสร็จเร็วเกินไป จึงหยุดการใช้ลิ้นแล้วยันตัวขึ้น ค่อยๆ จรดปลายควยของผมที่พร้อมเต็มที่ลงที่ร่องแคบนั้น เขี่ยขึ้นเขี่ยลงสองสามครั้งตามช่องทางเปียกชุ่ม

แม่ชันเข่าขึ้น ยกก้นหนุนรับ แม่กำลังบอกโดยไม่ต้องพูดว่าต้องการให้มันเข้าไป

ผมหายใจลึก กดสะโพกลงช้าๆ สิ่งที่แข็งเกร็งของผมค่อยๆ ทะลวงผ่านแคมผนังเข้าไปจนมิด แม่ร้องเสียงต่ำในลำคอ มือทั้งสองของแม่โอบรัดรอบเอวของผม

ผมหายใจติดขัด นี่คือแม่ที่คลอดผมออกมา ผมกำลังสอดใส่เข้าไปในร่างกายของคนที่ให้นมและเลี้ยงดูผมมาจนโต

เสียงในหัวยังดังโวยวาย แต่กายกลับพาไปข้างหน้า

ผมสับเอวเข้าออกช้าๆ ก่อน ยืดจังหวะให้ยาว แล้วค่อยๆ เร่งความเร็ว ทุกครั้งที่ดึงออกก็ยาวและช้า ทุกครั้งที่กดลงก็ลึกจนปลายควยชนถึงส่วนในสุดของแม่

แม่เบิกตากว้าง เงยหน้าขึ้นมามอง ผมยังคงเคลื่อนไหวไม่หยุด แม่พลิกตัวกลับใช้แขนยันพื้นนั่งขึ้นมา กอดรัดผมแน่น ใบหน้าของแม่ประกบกับใบหน้าของผม ปากของแม่แทรกลิ้นเข้ามาในปากของผม ลิ้นของแม่ร้อนและอ่อนนุ่มประกบกับลิ้นของผม

ผมหลับตาลง ลิ้มรสความรู้สึกนี้ รสชาติของแม่ที่กำลังจูบลูกชายของตัวเอง

น้ำในหีของแม่ยิ่งไหลมากจนเป็นฟองขาวๆ ติดอยู่ที่โควงควยทุกครั้งที่ดึงออกมา แม่ดันให้ผมนอนราบกับเสื่อ แล้วขึ้นคร่อมขี่ทับผม ผมมองเห็นภาพเบื้องหน้าอย่างชัดเจน แม่ในท่าขี่ควบ นั่งยองๆ สับก้นขึ้นลงกระแทกหน้าหีใส่ควยของผมอย่างแรง แม่ร้องเสียงแหลมปนๆ เสียงพร่ำเพ้อ

“แม่ออกแล้วลูก แม่เสียวจะตายอยู่แล้ว… แม่จะออกแล้ว”

ผมกลั้นความรู้สึกเอาไว้ไม่ไหว น้ำของผมพุ่งออกมาพร้อมกับน้ำของแม่พอดี แม่ทรุดตัวลงทับบนตัวผม หอบหายใจแรง ปากแตะที่ข้างหูผม

“แม่มีความสุขมากเลยลูก”

เมื่อแม่ลุกขึ้นจากตัวผม ผมมองเห็นควยของผมกำลังหลุดออกจากหีของแม่ น้ำขาวข้นเป็นฟองไหลเลอะเปรอะที่หว่างขาของผม แม่หยิบกางเกงในของเธอขึ้นมาเช็ดลำควยของผมจนสะอาดแล้วเดินตุปัดตุเป๋เข้าไปในห้องน้ำ

ผมนอนหงายมองเพดานไม้เก่าๆ รู้สึกภาคภูมิใจในแบบที่อธิบายไม่ถูก ต่อไปนี้ผมไม่ต้องอดเย็ดอีกแล้ว เพราะผมได้แม่แท้ๆ ที่คลอดผมออกมาจากรูหีนั้นมาเป็นเมียลับของตัวเอง

แม่ออกมาจากห้องน้ำสวมเพียงเสื้อตัวบางเดินมานอนเคียงข้างกัน ไม่นานความต้องการก็ตื่นขึ้นอีกครั้ง ผมจัดท่าให้แม่ทุกท่า ท่าขอบเตียง ท่าโต๊ะ ท่าโซฟา แม่ยอมตามทุกอย่าง ทำเอาผมภูมิใจแม่ที่แม้จะมีอายุแต่อารมณ์ยังแจ๋วไม่แพ้สาววัยยี่สิบ

วันนั้นเราสองคนแม่ลูกกินข้าวเที่ยงกันตอนเกือบเย็น นอนกอดกันหลับยาวหลังจากใช้กำลังหมดไปกับกิจกรรมที่ไม่มีใครคนอื่นรู้

จากวันนั้นมา พวกเราก็นอนด้วยกันทุกคืน บนเตียงผืนเดียวกัน ใช้ชีวิตแบบสามีภรรยาลับๆ แม่ผมอายุสี่สิบหกเอง ร่างกายยังสด หน้าตายังไม่แก่เท่าไร ผมอายุมายี่สิบห้าเท่านั้น มันไม่น่าอายเลยถ้ามองในมุมของความพอใจ

พอพ่อกลับมาบ้านช่วงเทศกาลปีใหม่ ผมก็ทำตัวเป็นลูกชายคนดี เรียกพ่อตามปกติ แต่แม่ของผมกลับหึงผมมาก แม่ไม่ปล่อยให้ผมออกไปเที่ยวหมู่บ้าน แกล้งเรียกให้ไปซื้อของนู้นของนี้ในบ้านตลอดเวลา เพื่อพ่อจะได้อยู่กับแม่ตามลำพัง แต่แม่ก็แอบส่งสายตามองผมเวลาพ่อไม่เห็น

มีอยู่ครั้งนึงตอนพ่ออยู่ในห้องน้ำ แม่กระซิบข้างหูผมด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ผมต้องอมยิ้มไม่หาย

“ผัวน้อย อย่าไปเอาใครเขามั่วละ ไม่งั้นเดี๋ยวไม่มีน้ำให้เมียกินนะ”

ผมต้องกัดริมฝีปากไม่ให้หัวเราะออกมา

พอพ่อกลับไปทำงานกรุงเทพฯ ก่อนจากพ่อกำชับว่า “ดูแลแม่ให้ดีนะเว้ย ถ้าแม่จะไปไหนมาไหน ก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่ง รอรับกลับด้วย”

“ครับพ่อ ดูแลได้ครับ เรื่องแบบนี้” ผมตอบ

“แต่อย่าดูแลแบบพ่อตอนพ่อมาอยู่สองต่อสองสองไม่เด็ดขาดนะเว้ย” พ่อทำท่าจะเตะผมแต่ก็ยิ้ม

“อย่าให้ใครมาชอบแม่เขาเด็ดขาด อย่าให้ใครมาทำแทนพ่อได้นะลูก พ่อขอแค่นี้แหละ เดี๋ยวพ่อจะส่งเงินมาให้มากขึ้น พ่อได้เป็นหัวหน้างานแล้ว”

ผมรับคำเพื่อให้พ่อสบายใจ แต่ในใจผมกลับขำจนแทบเก็บสีหน้าไม่อยู่

“ลูกชายของพ่อ” ผมคิดกับตัวเอง “นี่แหละคือชู้ของแม่”

เพียงแค่คิดผมก็รู้สึกสะใจจนตัวโยน เราจะดำเนินชีวิตแบบนี้กันต่อไป ลับๆ แต่เต็มไปด้วยความพอใจที่พ่อไม่มีวันรู้